เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด! ทรัมป์สั่งเนทันยาฮูหยุดโจมตี สงครามเริ่มพัง
โดนัลด์ ทรัมป์ และเบนจามิน เนทันยาฮูเคยเชื่อมั่นว่า หากพวกเขาชนะอิหร่าน พวกเขาจะสามารถพลิกโฉมตะวันออกกลางได้ แต่ผลลัพธ์ตอนนี้กลับไม่เป็นอย่างที่พวกเขาคิด เพราะอิหร่านไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ และการประเมินที่ผิดพลาดของพวกเขากำลังทำให้เข้าสู่สภาวะสงครามที่ยืดเยื้อ และยาวต่อเนื่อง
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
ตอนนี้ทรัมป์จึงพยายามหาทางหยุดสงคราม ซึ่งอิหร่านส่งสัญญาณชัดเจนว่า อิสราเอลต้องหยุดโจมตีเลบานอนก่อน ทรัมป์จึงสั่งให้เนทันยาฮูหยุดยิง โดยเนทันยาฮูแสดงความพอใจอย่างยิ่ง แสดงให้เห็นว่าล่าสุดเป้าหมายของทรัมป์ และเนทันยาฮูในการทำสงครามแตกต่างกันแล้วอย่างสิ้นเชิง
ย้อนรอยจุดเริ่มต้นของสงคราม
ย้อนกลับไปในวันสุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์ ก่อนที่โดนัลด์ ทรัมป์ และเนทันฮายูจะเริ่มสงครามกับอิหร่าน ทั้งคู่ออกมาแถลงด้วยความมั่นใจว่า ‘นี่คือจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของประวัติศาสตร์ และระบอบอิหร่านที่ปกครองประเทศมาตั้งแต่ปี 1979 กำลังจะล่มสลาย’ นอกจากนี้ ทรัมป์ยังส่งข้อความถึงชาวอิหร่านทุกคนว่า “ถึงชาวอิหร่านที่เคารพทุกคน คืนนี้อิสรภาพได้เดินทางมาถึงแล้ว ทุกคนจงอยู่แต่ในบ้าน เพราะข้างนอกจะมีแต่เสียงระเบิด ขอให้ทุกคนปลอดภัยรอดจนถึงเวลาที่เราปฏิบัติการเสร็จสิ้น หลังจากนั้นคือหน้าที่ของพวกคุณแล้ว จงยึดอำนาจรัฐบาลให้ได้ เพราะนี่จะเป็นโอกาสเดียวของพวกคุณ”
ในเช้าวันแรกหลังเกิดสงคราม เนทันยาฮูได้เผยว่า นี่คือสิ่งที่เขารอคอยมานานกว่า 40 ปี เพื่อที่จะทำลายล้างระบอบการปกครองที่สนับสนุนผู้ก่อการร้าย เนทันยาฮูเชื่อมั่นมาตลอดว่า ศัตรูตัวจริงของเขา มีแค่ ‘อิหร่าน’ เท่านั้น ซึ่งที่ผ่านมาเขาพยายามที่จะร่วมมือกับประธานาธิบดีสหรัฐฯ แต่ก็โดนปฏิเสธมาโดยตลอด จนมาถึงยุคของโดนัลด์ ทรัมป์ เขากล่าวเสริมว่า เป็นเวลากว่า 2 ปีแล้วที่กลุ่มฮามาซบุกโจมตีอิสราเอล ซึ่งเนทันยาฮูเคยบอกกับชาวอิสราเอลทุกคนว่า ทางออกที่ดีที่สุดของเราคือการที่อิสราเอลได้รับการสนับสนุนอำนาจทางการทหารจากสหรัฐฯ ไม่ใช่การทูต
ความมั่นใจเกินเป็นเหตุ
ทั้งโดนัลด์ ทรัมป์ และเนทันยาฮูประเมินพลาดไปอย่างหนัก เพราะพวกเขาคิดว่าการสังหารผู้นำสูงสุดอิหร่านจะทำให้ระบอบล่มสลายจากภายใน บวกกับความอ่อนแอจากวิกฤตเศรษฐกิจ มาตรการคว่ำบาตร และการคอร์รัปชั่น นอกจากนี้ พันธมิตรของอิหร่านก็ถูกโจมตีอย่างหนัก ทั้งกลุ่มฮามาสในฉนวนกาซา กลุ่มฮิซบอลเลาะห์ในเลบานอน รวมถึงประธานาธิบดีบาชาร์ อัล-อัสซาดที่ต้องลี้ภัยไปกรุงมอสโก โดยทรัมป์หวังที่จะชนะสงครามนี้อย่างรวดเร็ว เหมือนกับที่เขาเคยลักพาตัวประธานาธิบดีเวเนซุเอลาไปเข้าคุกในนิวยอร์ก และตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดขึ้นมาแทน และทั้งคู่ยังเชื่อมั่นกับอำนาจของตนเอง เนื่องจากสหรัฐฯ มีกองพลทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ส่วนอิสราเอลก็ถืออำนาจสูงในตะวันออกกลาง พวกเขาต่างยังไม่เชื่อว่าสงครามนี้จะจบลงยากขนาดนี้
สิ่งที่พวกเขาประเมินต่ำไปคือ อำนาจทางการทหารของอิหร่าน พวกเขาลืมไปว่าอิหร่านอยู่รอดจากการถูกรุกราน และโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่ามากว่า 50 ปี อิหร่านปรับตัวกับทุกสงครามเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด และมีความมั่นคงของชาติสูงโดยได้รับการสนับสนุนจากความเชื่อทางศาสนา และอุดมการณ์ที่สูงของประชาชน
นอกจากนี้ ผู้นำสูงสุดคนใหม่ของอิหร่าน มีอุดมการณ์ที่แรงกล้าไม่ต่างจากผู้นำที่ผ่านมา แต่เพิ่มเติมคือ กล้าเสี่ยงกว่า เพราะเขาเชื่อว่าเพียงคำพูดไม่อาจหยุดการถูกโจมตีจากสหรัฐฯ และอิสราเอลได้ เขาจึงปิดช่องแคบฮอร์มุซ และโจมตีประเทศเพื่อนบ้านอาหรับในอ่าวเปอร์เซีย เพื่อแสดงให้เห็นถึงอำนาจที่ตนถืออยู่ต่อสหรัฐฯ และอิสราเอล
รอยร้าวสู่จุดแตกหักของสหรัฐฯ และอิสราเอล
กลยุทธ์สำคัญอีกอย่างของอิหร่านคือ การผูกสงครามนี้เข้ากับสงครามเลบานอนด้วย ซึ่งเขาได้บอกทรัมป์ชัดเจนว่า สหรัฐฯ จะไม่มีวันได้ข้อตกลงใด ๆ หากอิสราเอลยังคงเดินหน้าทิ้งระเบิดใส่เลบานอนเพื่อทำลายล้างกลุ่มฮิซบอลเลาะห์ ซึ่งเป็นกลุ่มติดอาวุธ และขบวนการทางการเมืองมาตั้งแต่ทศวรรษ 1980
ซึ่งกลยุทธ์กำลังได้ผล เพราะทรัมป์ส่งสัญญาณเป็นนัย ๆ โดยการสั่งเนทันยาฮูให้ยกเลิกแผนการโจมตีเมืองเบรุตของเลบานอนเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา เพื่อรักษาโอกาสในการเจรจา นักวิเคราะห์การเมืองชาวอิสราเอลระบุว่า เนทันยาฮูมีสภาพเหมือนลูกโป่งที่แฟบตอนนี้ เพราะกลยุทธ์การใช้กำลังทหารของเนทันยาฮูเพื่อบีบตะวันออกกลางให้เป็นไปตามที่เขาต้องการนั้นล้มเหลว
แม้เนทันยาฮูจะออกมาประกาศว่าเขารับไม่ได้กับการเชื่อมโยงสงครามสองสมรภูมินี้เข้าด้วยกัน และกองทัพอิสราเอลยังคงเดินหน้าโจมตีภาคใต้ของเลบานอนอย่างหนัก แต่ปัญหาของเนทันยาฮูคือ ทรัมป์จะเลือกเอาผลประโยชน์ และความต้องการยุติสงครามของสหรัฐฯ มาก่อนความต้องการของเนทันยาฮูที่อยากทำสงครามต่อจนกว่าอิหร่านจะพังพินาศ
นอกเหนือจากความขัดแย้งทางการเมืองแล้ว ชาติพันธมิตรของสหรัฐฯ และอิสราเอลในอ่าวอาหรับต่างได้รับความเสียหายอย่างหนัก ทั้งการสูญเสียรายได้จากธุรกิจปิโตรเคมี และภาพลักษณ์ของการเป็นโอเอซิสแห่งความมั่นคงทางธุรกิจที่พังทลายลง
หากไม่มีความก้าวหน้าทางการทูตที่โดดเด่นเกิดขึ้น ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ช่องแคบฮอร์มุซจะกลับมาเปิดใช้งานได้ในเร็วๆ นี้ ซึ่งจะเป็นฝันร้ายทางเศรษฐกิจของโลกต่อไป
