สรุป 5 ข้อพระราชดำรัส ‘คิงชาลส์’ ทรงเตือนสภาคองเกรสตรวจสอบสถานการณ์โลก

การเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐฯ ของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ในวาระครบรอบ 250 ปีแห่งอิสรภาพอเมริกา ไม่ใช่เพียงการเฉลิมฉลองความสัมพันธ์พิเศษระหว่างสองชาติเท่านั้น แต่ยังถือเป็น "ภารกิจกู้สถานการณ์" ท่ามกลางความตึงเครียดทางการเมืองเรื่องท่าทีของอังกฤษต่อสงครามในตะวันออกกลาง พระองค์ทรงใช้พระบารมีและพระอัจฉริยภาพในการสื่อสารเพื่อผ่อนคลายความขัดแย้งผ่านพระราชดำรัสต่อสภาคองเกรสเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา

แม้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำสหรัฐฯ และพันธมิตรจะมีความแปรปรวนได้ง่าย แต่การปราศรัยของกษัตริย์ที่ทรงเน้นย้ำเรื่อง "การประนีประนอมและการฟื้นฟู" กลับได้รับผลตอบรับที่น่ายินดี โดยประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ได้ถวายความชื่นชมอย่างอบอุ่นหลังการหารือ ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า สถานการณ์ที่ตึงเครียดยังไม่ถึงขั้นแตกร้าวและยังมีโอกาสที่จะฟื้นฟูมิตรภาพให้แน่นแฟ้นได้อีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม พระราชดำรัสครั้งประวัติศาสตร์นี้ไม่ได้มีเพียงถ้อยคำกระชับมิตร แต่ยังมีนัยสำคัญในบางประโยคที่สร้างความพึงพอใจให้แก่ฝ่ายเดโมแครตอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็ทำให้ฝ่ายทำเนียบขาวต้องจับตาดูอย่างใกล้ชิด นับเป็นการสื่อสารที่ทรงพลังซึ่งครอบคลุมทั้งการเมืองระดับสูงและหลักการประชาธิปไตยที่ทั่วโลกกำลังจับตามอง

สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงใช้พระอัจฉริยภาพในการสื่อสารและเสน่ห์แบบราชวงศ์ หรือ Royal Charm เพื่อผ่อนคลายความขัดแย้ง ผ่านการมีพระราชดำรัสต่อสภาคองเกรสเมื่อบ่ายวันอังคารที่ผ่านมา ซึ่งนับเป็นย่างก้าวสำคัญที่ทำให้บรรยากาศทางการเมืองในวอชิงตันดูอบอุ่นและมีทิศทางที่ดีขึ้น ดัง 5 ประเด็นสำคัญจากการปราศรัยครั้งประวัติศาสตร์นี้ 

1) การยอมรับถึงความไม่แน่นอนของสถานการณ์โลก

สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงเริ่มต้นพระราชดำรัสด้วยการเจาะจงถึง "ช่วงเวลาแห่งความไม่แน่นอนอย่างยิ่ง" ที่ทั้งสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรต่างกำลังเผชิญร่วมกัน พระองค์ทรงไล่เรียงถึงความขัดแย้งในตะวันออกกลางและยุโรป ซึ่งเป็นชนวนเหตุของความเห็นต่างระหว่างสองชาติในช่วงที่ผ่านมา พร้อมทั้งทรงตั้งข้อสังเกตถึงภัยคุกคามต่อประชาธิปไตยจากความรุนแรงทางการเมืองในลักษณะเดียวกับที่ส่งผลกระทบต่องานเลี้ยงอาหารค่ำของผู้สื่อข่าวทำเนียบขาวเมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา

จากนั้น พระองค์ได้ทรงเบนความสนใจไปสู่ความจริงที่ว่า สหรัฐฯ และสหราชอาณาจักรไม่ได้มีความเห็นพ้องต้องกันในทุกเรื่องเสมอไป โดยมีพระราชดำรัสว่า "ด้วยจิตวิญญาณของปี 1776 เราอาจจะเห็นพ้องกันได้ว่า เราไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องกันเสมอไป" โดยปี 1776 หมายถึงช่วงเวลาที่ชาวอเมริกันประกาศอิสรภาพและยืนหยัดต่อสู้เพื่อเสรีภาพจากอำนาจของอังกฤษ

ทั้งหมดนี้เป็นการปูทางไปสู่บทสรุปที่ว่า ทั้งสองชาติเมื่อมีความเห็นสอดคล้องกันแล้ว จะสามารถร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งที่ยิ่งใหญ่ "ไม่ใช่เพียงเพื่อประโยชน์ของประชาชนของเราเท่านั้น แต่เพื่อประโยชน์ของมวลมนุษยชาติทั้งปวง"

2) ถ้อยคำที่เดโมแครตปรบมือดัง

เมื่อสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงตั้งข้อสังเกตว่า อำนาจบริหารที่ "อยู่ภายใต้การตรวจสอบและถ่วงดุล" คือประเพณีทางกฎหมายของอังกฤษที่บรรจุไว้ในกฎบัตรมหากฎบัตร และได้กลายเป็นหลักการรากฐานสำคัญในรัฐธรรมนูญของสหรัฐฯ พระองค์ก็ได้รับเสียงปรบมือถวายเกียรติจากที่ประชุมอีกครั้ง แต่มีจุดที่น่าสนใจคือเสียงปรบมือดังกล่าวเริ่มต้นจากฝั่งเดโมแครตก่อนจะกระจายไปทั่วห้องประชุม

กลุ่มผู้วิพากษ์วิจารณ์ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ จากฝั่งซ้ายมักประณามประธานาธิบดีในสิ่งที่พวกเขาเห็นว่าเป็นการใช้อำนาจในทางที่ผิด ความเชื่อมั่นที่ว่าประธานาธิบดีควรอยู่ภายใต้การตรวจสอบและถ่วงดุลอย่างเข้มงวด คือแรงผลักดันสำคัญเบื้องหลังการชุมนุม No Kings ที่เกิดขึ้นทั่วประเทศในช่วงปีที่ผ่านมา 

ต่อมาในช่วงท้ายของพระราชดำรัส ประโยคสุดท้ายประโยคหนึ่งของพระองค์กระตุ้นให้เกิดเสียงพึมพำจากฝั่งเดโมแครต ทั้งในเชิงเห็นด้วยและกังวล เมื่อพระองค์ตรัสว่า "ถ้อยคำของอเมริกามีน้ำหนักและความหมาย ดังเช่นที่มีมา ตั้งแต่อิสรภาพ การกระทำของชาติผู้ยิ่งใหญ่นี้มีความสำคัญยิ่งกว่านั้น" ไม่ว่าจะเป็นความตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ดูเหมือนว่ากลุ่มเสรีนิยมในที่ประชุมอาจมองว่าพระองค์ทรงส่งข้อความเตือนไปยังประเทศชาติ ในขณะที่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้แสดงความรู้สึกต่อประเด็น No Kings อีกครั้ง

3) การตอกย้ำบทบาทของนาโตและพันธมิตรข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก

ด้วยการอ้างถึงอดีตรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐฯ เฮนรี คิสซินเจอร์ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงพูดถึงความเป็นหุ้นส่วนแอตแลนติก และตั้งข้อสังเกตว่า ครั้งเดียวที่นาโตมีการระดมพลเพื่อป้องกันหนึ่งในรัฐสมาชิก คือหลังเหตุการณ์ก่อการร้าย 9/11 โดยกลุ่มอัลกออิดะห์ 

แม้ทรัมป์จะเคยเยาะเย้ยกองทัพเรืออังกฤษซึ่งเป็นความภาคภูมิใจของราชอาณาจักรว่าเรือของพวกเขาเป็นเพียง "ของเล่น" และกล่าวว่าเรือบรรทุกเครื่องบิน "ใช้งานไม่ได้" ก็ตาม แต่สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ผู้ทรงรับราชการในกองทัพเรือหลวงถึง 5 ปี ทรงกล่าวถึงช่วงเวลาดังกล่าวอย่างเฉพาะเจาะจง เพื่อใช้เป็นจุดเริ่มต้นในการกล่าวถึงประโยชน์ของความมั่นคงและความสัมพันธ์ด้านข่าวกรองระหว่างสองชาติ รวมถึงระหว่างอเมริกากับยุโรป

พระองค์ยังทรงหาช่องทางที่จะกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งเป็นประเด็นที่ทรงให้ความสำคัญมาอย่างยาวนาน โดยมีพระราชดำรัสว่า "จากความลึกของมหาสมุทรแอตแลนติก ไปจนถึงแผ่นน้ำแข็งที่ละลายอย่างหายนะในอาร์กติก ความมุ่งมั่นและความเชี่ยวชาญของกองทัพสหรัฐฯ และพันธมิตร คือหัวใจของนาโต ที่ให้คำมั่นสัญญาต่อการป้องกันของกันและกัน เพื่อปกป้องพลเมืองและผลประโยชน์ของเรา ทำให้ชาวอเมริกาเหนือและชาวยุโรปปลอดภัยจากศัตรูร่วมของเรา"

4) การไม่เอ่ยถึงเหยื่อของคดีเอปสตีน

นอกเหนือจากประเด็นการเมืองระหว่างประเทศ คำถามใหญ่ที่สังคมจับตามองเกี่ยวกับการเสด็จเยือนของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 คือพระองค์จะทรงกล่าวถึงเจฟฟรีย์ เอปสตีน หรือกล่าวถึงเหยื่อของผู้กระทำความผิดทางเพศผู้ล่วงลับคนนี้หรือไม่ ซึ่งในความเป็นจริง พระองค์ไม่ได้ทรงกล่าวถึงโดยตรง สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดคือการอ้างถึงอย่างคลุมเครือถึงความจำเป็นในการสนับสนุนเหยื่อ “จากสิ่งเลวร้ายบางประการ”อันน่าเศร้าในสังคมสหรัฐฯ และอังกฤษ

สำหรับผู้ที่เรียกร้องให้กษัตริย์พบกับผู้รอดชีวิตจากเอปสตีนขณะอยู่ในสหรัฐฯ ถ้อยรับสั่งนี้อาจถูกมองว่า มีความหมายเบาบางจนเกินไป ทั้งที่ในปีที่ผ่านมา แม้จะมีการคัดค้านจากรัฐบาลทรัมป์ สภาคองเกรสได้ผ่านกฎหมายที่กำหนดให้เปิดเผยไฟล์ที่รัฐบาลสหรัฐฯ ถือครองซึ่งเกี่ยวข้องกับการสืบสวนคดีเอปสตีน ซึ่งนำไปสู่การเปิดเผยความเชื่อมโยงที่เอปสตีนมีต่อบุคคลระดับสูง รวมถึงอดีตเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำสหรัฐฯ ปีเตอร์ แมนเดลสัน และเจ้าชายแอนดรูว์ พระอนุชาของกษัตริย์ 

แม้ประเด็นนี้จะไม่ได้ถูกหยิบยกขึ้นมาในพระราชดำรัส แต่เรื่องราวของเอปสตีนก็ยังไม่จางหายไปจากพาดหัวข่าว และเนื้อหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นในสหรัฐฯ อาจยังรอการเปิดเผยออกมาในอนาคต

5) พระอารมณ์ขันแบบราชวงศ์

แม้ภารกิจในครั้งนี้จะมีอนาคตความสัมพันธ์ของสองประเทศเป็นเดิมพัน แต่สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ก็ทรงเลือกที่จะสอดแทรกอารมณ์ขันเพื่อบรรเทาความเครียดในที่ประชุม โดยทรงเริ่มต้นด้วยการยกคำคมของ "ออสการ์ ไวลด์" นักเขียนชื่อดัง มาตรัสหยอกล้อว่าสหรัฐฯ และอังกฤษนั้นมีทุกอย่างเหมือนกันหมด "ยกเว้นก็เพียงแค่ภาษาที่ใช้เท่านั้น"

พระองค์ยังทรงเรียกเสียงหัวเราะด้วยการเล่าถึงธรรมเนียมในรัฐสภาอังกฤษที่ต้องมีสมาชิกสภาฯ หนึ่งคนถูกจับเป็น "ตัวประกัน" ขณะที่กษัตริย์เสด็จฯ ไปปราศรัยที่เวสต์มินสเตอร์ ก่อนจะตรัสถามสมาชิกสภาคองเกรสในที่ประชุมว่า มีใครสมัครใจจะรับหน้าที่นี้ในวันนี้บ้างหรือไม่

นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงหยิกแกมหยอกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ โดยตรัสว่าการที่สหรัฐฯ เพิ่งได้รับอิสรภาพไปเมื่อ "ไม่กี่วันที่ผ่านมา" (เมื่อเทียบกับประวัติศาสตร์อันยาวนานของอังกฤษ) ทำให้พระองค์ต้องรีบย้ำว่า การเสด็จฯ มาครั้งนี้ไม่ใช่ "ปฏิบัติการลับ" เพื่อจะมายึดอเมริกาคืนแต่อย่างใด พระอารมณ์ขันเหล่านี้ช่วยให้บรรยากาศที่เคยตึงเครียดผ่อนคลายลง และถือเป็นการ "ละลายพฤติกรรม" ที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงามในการกู้คืนมิตรภาพระหว่างสองชาติ

คอนเทนต์แนะนำ

พาร์กินสัน ภัยเงียบคุกคาม วัยทำงาน รู้จัก โปรตีนขยะ สาเหตุโรค

แชร์เทคนิคเป่าผมให้แห้งไว แต่ยัง “ดูสุขภาพดี” ทุกครั้งที่ใช้

รู้จักค่าดัชนีความร้อน ภัยเงียบตัวจริงหน้าร้อนนี้ ระดับไหนถึงอันตราย?