เปิดรายได้-กำไร-ผู้ถือหุ้น‘ซินเคอหยวนสตีล’ สรุปทุกกรณีจากไฟไหม้ถึงสตง.

บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด กลับมาอยู่ในความสนใจของสาธารณะอีกครั้ง หลังกรมโรงงานอุตสาหกรรมมีคำสั่งเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2569 อนุญาตให้บริษัทกลับมาประกอบกิจการโรงงานผลิตเหล็กเส้นและเหล็กรูปพรรณได้ตามปกติ ภายในพื้นที่เขตประกอบการอุตสาหกรรมดับบลิวเอชเอ ระยอง ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง

การอนุญาตครั้งนี้เกิดขึ้นหลังโรงงานถูกสั่งหยุดดำเนินการทั้งหมดตั้งแต่ช่วงปลายปี 2567 ก่อนเข้าสู่กระบวนการแก้ไข ปรับปรุง ตรวจสอบ และติดตามจากหน่วยงานรัฐต่อเนื่องยาวนานกว่า 1 ปี 6 เดือน โดยกรมโรงงานอุตสาหกรรมให้เหตุผลว่า บริษัทได้ดำเนินการปรับปรุงโรงงานตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ครบถ้วนแล้ว

รายละเอียดดังกล่าวปรากฏในหนังสือด่วนที่สุดที่ลงนามโดยนางสาวอารยา ไสลเพชร รองอธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งระบุว่า ซิน เคอ หยวน สตีล ได้ปรับปรุงแก้ไขโรงงานตามคำสั่งทุกฉบับแล้ว รวมถึงการปรับปรุงระบบและบำบัดมลพิษทางอากาศจากการประกอบกิจการโรงงาน

กรมโรงงานอุตสาหกรรมยังได้เก็บตัวอย่างอากาศจากปล่องระบายของโรงงานเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2569 เพื่อนำไปวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการ ก่อนผลตรวจวัดและวิเคราะห์มลพิษทางอากาศจะพบว่าเป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดในประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องค่าปริมาณสารเจือปนในอากาศจากโรงงานผลิตเหล็กเส้นเสริมคอนกรีต และโรงงานผลิตเหล็กแท่งเล็กสำหรับเหล็กเส้นเสริมคอนกรีต พ.ศ. 2564

อย่างไรก็ตาม การกลับมาเดินเครื่องของซิน เคอ หยวน สตีล กลายเป็นเรื่องที่ถูกจับตาในวงกว้าง เนื่องจากชื่อของบริษัทถูกเชื่อมโยงกับคดีร้อนเรื่อง “เหล็กตึก สตง.” ภายหลังอาคารสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินถล่มจากเหตุแผ่นดินไหวในปี 2568 แม้กรณีตึกสตง. ถล่มจะไม่ใช่สาเหตุที่โรงงาน ซิน เคอ หยวน ต้องปิดตัวลงชั่วคราวก็ตาม

ประเด็นดังกล่าวทำให้การอนุญาตให้โรงงานกลับมาเปิดดำเนินการถูกตั้งคำถามจากหลายฝ่าย ทั้งฝ่ายการเมืองและตัวแทนสมาคมเหล็ก ซึ่งเรียกร้องให้ภาครัฐเปิดเผยกระบวนการพิจารณาอย่างโปร่งใส ตรวจสอบมาตรฐานการผลิตในช่วงที่สินค้าถูกนำออกจำหน่ายจริง และสร้างหลักประกันต่อสาธารณะว่าโรงงานจะไม่กลับไปสร้างปัญหาเดิมซ้ำอีก

ในบทความนี้ SPOTLIGHT จะพาไปทำความรู้จัก บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด ให้ลึกขึ้น ตั้งแต่ประวัติความเป็นมา ลักษณะธุรกิจ ผลประกอบการ โครงสร้างผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ไปจนถึงการสรุปประเด็นสำคัญทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับบริษัทแห่งนี้อย่างรอบด้าน

รู้จัก ซิน เคอ หยวน สตีล โรงงานเหล็กทุนจีน กำลังผลิต 1.5 ล้านตันต่อปี

จากการสืบค้นข้อมูลใน Creden Data และเว็บไซต์ของบริษัท บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด เป็นผู้ผลิตเหล็กข้ออ้อยและเหล็กเส้นเสริมคอนกรีต ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง บนพื้นที่รวม 134.5 ไร่ โดยมีทุนจดทะเบียนปัจจุบัน 1,530 ล้านบาท และมีสัญชาตินิติบุคคลจีนในสัดส่วน 80%

บริษัทลงทุนก่อสร้างโรงงานพร้อมติดตั้งเครื่องจักรสำหรับกระบวนการผลิตเหล็ก โดยมีเครื่องอบเหล็กกำลังการผลิต 4,100 ตันต่อวัน ทำหน้าที่อบเหล็กแท่งก่อนส่งต่อไปยังเครื่องรีดเหล็ก ซึ่งออกแบบให้แบ่งสายการผลิตเหล็กข้ออ้อยออกเป็น 2 สาย สามารถผลิตเหล็กต่างขนาดได้พร้อมกันในเวลาเดียวกัน

ระบบการผลิตของบริษัทมีจุดเด่นอยู่ที่เครื่องรีดเหล็ก ซึ่งสามารถเปลี่ยนลูกรีดตามขนาดสินค้าที่ลูกค้าต้องการได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ทำให้โรงงานกลับมาเดินเครื่องผลิตได้อย่างรวดเร็ว ขณะที่เตียงพักเหล็กเส้นของบริษัทมีความยาว 78 เมตร ช่วยลดเศษเหล็กส่วนปลาย และเพิ่มปริมาณผลผลิตเหล็กเส้นที่ได้เต็มมากขึ้น โดยกระบวนการผลิตทั้งหมดควบคุมโดยช่างที่มีความรู้ ความชำนาญ และประสบการณ์เฉพาะด้าน ทั้งนี้ บริษัทมีกำลังการผลิตรวม 1,500,000 ตันต่อปี

ปัจจุบัน บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด ได้รับใบอนุญาตผลิตภัณฑ์เหล็กเส้นเสริมคอนกรีต ทั้งประเภทเหล็กเส้นกลมและเหล็กข้ออ้อย รวมถึงได้รับการรับรองมาตรฐานระบบบริหารงานด้านคุณภาพ ISO 9001:2015 โดยผลิตภัณฑ์ของบริษัททำตลาดภายใต้เครื่องหมายการค้าตัวย่อ “SKY”

ข้อมูลใบอนุญาตผลิตภัณฑ์ของบริษัท มีดังนี้

• เหล็กเส้นเสริมคอนกรีต ประเภทเหล็กเส้นกลม มาตรฐานเลขที่ มอก. 20-2559 ชั้นคุณภาพ SR 24 ขนาด RB9 ใบอนุญาตเลขที่ ท 4890-633/20
• เหล็กเส้นเสริมคอนกรีต ประเภทเหล็กข้ออ้อย มาตรฐานเลขที่ มอก. 24-2559 ชั้นคุณภาพ SD 40 และ SD 50 ขนาด DB10, DB12, DB16, DB20, DB25, DB28, DB32 และ DB40 ใบอนุญาตเลขที่ ท 4888-1258/24 และ ท 6641-1282/24

ข้อมูลโครงสร้างทุนและมูลค่าบริษัท มีดังนี้

• สัญชาตินิติบุคคล: จีน 80%
• ทุนจดทะเบียนปัจจุบัน: 1,530,000,000 บาท
• มูลค่าบริษัท: 5,825,796,103 บาท หรือ 380.77% ของทุน
• จำนวนหุ้น: 153,000,000 หุ้น
• มูลค่าหุ้น: 10 บาทต่อหุ้น

ด้านผลประกอบการ บริษัทมีรายได้ระดับหลักหมื่นล้านบาทต่อปีในช่วงหลายปีก่อนหน้า ก่อนที่ปี 2568 จะปรากฏรายได้ลดลงเหลือ 360.33 ล้านบาท และพลิกเป็นขาดทุน 171.25 ล้านบาท จากปี 2567 ที่ยังมีรายได้ 14,661 ล้านบาท และมีกำไร 54.12 ล้านบาท

ผลประกอบการย้อนหลังของบริษัท มีดังนี้

• ปี 2568 รายได้ 360,325,269.35 บาท ขาดทุน 171,254,582.89 บาท
• ปี 2567 รายได้ 14,660,995,934.00 บาท กำไร 54,118,949.00 บาท
• ปี 2566 รายได้ 16,328,826,064.00 บาท กำไร 772,316,675.00 บาท
• ปี 2565 รายได้ 16,551,785,976.00 บาท กำไร 791,025,922.00 บาท
• ปี 2564 รายได้ 17,348,933,480.00 บาท กำไร 1,498,527,918.00 บาท
• ปี 2563 รายได้ 10,626,190,132.00 บาท กำไร 149,905,649.00 บาท
• ปี 2562 รายได้ 12,669,037,543.00 บาท กำไร 395,692,132.00 บาท
• ปี 2561 รายได้ 12,645,619,719.00 บาท กำไร 251,294,020.00 บาท
• ปี 2560 รายได้ 8,468,045,101.00 บาท กำไร 536,123,076.00 บาท

เมื่อพิจารณาโครงสร้างผู้ถือหุ้นใหญ่ พบว่า ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดคือ เจี้ยนฉี เฉิน สัญชาติจีน ถือหุ้น 64.91% ขณะที่ผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับถัดมาเป็นทั้งบุคคลสัญชาติไทยและจีน

ผู้ถือหุ้นใหญ่ 5 อันดับแรก ได้แก่

• เจี้ยนฉี เฉิน สัญชาติจีน ถือหุ้น 64.91% จำนวน 99,312,296 หุ้น
• จิโรจน์ โรจน์รัตนวลี สัญชาติไทย ถือหุ้น 10.00% จำนวน 15,300,000 หุ้น
• วิรุฬห์ สุวรรณนทีกุล สัญชาติไทย ถือหุ้น 8.00% จำนวน 12,240,000 หุ้น
• ซู่หยวน หวัง สัญชาติจีน ถือหุ้น 6.00% จำนวน 9,180,000 หุ้น
• อี้จี เฉิน สัญชาติจีน ถือหุ้น 3.00% จำนวน 4,590,000 หุ้น

จากเหตุแก๊สรั่วและเพลิงไหม้ สู่คำสั่งหยุดกิจการและการปรับปรุงยืดเยื้อกว่า 18 เดือน

รายงานข่าวระบุว่า คำสั่งหยุดประกอบกิจการของบริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด มีจุดเริ่มต้นก่อนกรณีอาคารสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน หรือ สตง. โดยชนวนสำคัญเกิดจากเหตุแก๊สรั่วและเพลิงไหม้ถังแก๊สแอลพีจีภายในโรงงานผลิตเหล็กในอำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2567 ส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 5 ราย

หลังเกิดเหตุ กระทรวงอุตสาหกรรมและกรมโรงงานอุตสาหกรรมได้เข้าตรวจสอบโรงงานอย่างละเอียด ก่อนพบปัญหาหลายส่วน

ประเด็นแรกคือ การผลิตเหล็กไม่เป็นไปตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หรือ มอก. โดยเฉพาะคุณสมบัติทางเคมีที่พบว่าค่าโบรอนสูงเกินเกณฑ์มาตรฐาน ซึ่งอาจส่งผลต่อความเปราะของเหล็ก ทำให้สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หรือ สมอ. เข้ายึดอายัดเหล็กส่วนดังกล่าว และดำเนินคดีกับบริษัท

ประเด็นที่สองคือ การจัดการกากอุตสาหกรรมไม่ถูกต้อง โดยเฉพาะ “ฝุ่นแดง” ซึ่งมีสารอันตรายเป็นองค์ประกอบ เช่น แคดเมียมและตะกั่ว โดยพบทั้งการส่งออกไปกำจัดอย่างไม่ถูกต้อง และการกองเก็บภายในโรงงานจำนวนมาก ซึ่งไม่สอดคล้องกับข้อมูลที่บริษัทต้องรายงานตามกฎหมาย

ประเด็นที่สามคือ ระบบบำบัดมลพิษทางอากาศของโรงงานไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอในการควบคุมและกำจัดมลพิษให้เป็นไปตามเกณฑ์กฎหมาย

จากผลตรวจสอบดังกล่าว กรมโรงงานอุตสาหกรรมจึงออกคำสั่งให้โรงงานหยุดประกอบกิจการทั้งหมด โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 39 แห่งพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535 พร้อมวางเงื่อนไขให้บริษัทต้องแก้ไขข้อบกพร่อง 3 ประเด็นหลักก่อนจึงจะกลับมาเดินเครื่องได้

ตลอดปี 2568 บริษัทได้ทยอยดำเนินการปรับปรุงโรงงานตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ ขณะที่กรมโรงงานฯ มีคำสั่งแก้ไขเพิ่มเติมและขยายระยะเวลาการปรับปรุงเป็นระยะ กระทั่งประเด็นคงค้างเหลือเพียงการปรับปรุงระบบรวบรวมและบำบัดมลพิษทางอากาศจากกระบวนการผลิต

ต่อมา บริษัทได้ยื่นหนังสือขอเปิดทดลองเดินเครื่องจักร หลังดำเนินการปรับปรุงโรงงานแล้วเสร็จ โดยเจ้าหน้าที่ลงพื้นที่ตรวจสอบเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา และพบว่าบริษัทได้ปรับปรุงระบบบำบัดมลพิษทางอากาศเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเมื่อวันที่ 7 เมษายน ผลวิเคราะห์มลพิษทางอากาศที่ระบายออกจากโรงงานพบว่า ค่าความเข้มข้นของสารเจือปนอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม

กรมโรงงานอุตสาหกรรมจึงออกหนังสือเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2569 อนุญาตให้บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด กลับมาประกอบกิจการโรงงานทั้งหมดได้อีกครั้ง โดยมีผลนับตั้งแต่วันที่ได้รับคำสั่งดังกล่าว

ข้อกล่าวหาเหล็ก สตง. เตา IF และคำถามเรื่องการตรวจจริงหลังกลับมาเดินเครื่อง

แม้คำสั่งปิดโรงงานของกรมโรงงานฯ จะมีจุดเริ่มต้นจากเหตุแก๊สรั่ว เพลิงไหม้ และข้อบกพร่องด้านความปลอดภัยกับสิ่งแวดล้อม ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับกรณีเหล็กในโครงการอาคารสำนักงาน สตง. แต่ชื่อซิน เคอ หยวนถูกกล่าวถึงอย่างต่อเนื่องจากประเด็นตรวจสอบคุณภาพเหล็กที่เชื่อมโยงกับอาคารสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินที่ถล่มหลังเหตุแผ่นดินไหวในปี 2568 

ประเด็นนี้ทำให้การกลับมาเปิดโรงงานครั้งล่าสุดกลายเป็นเรื่องที่ถูกจับตาในมิติของความปลอดภัยสาธารณะ ไม่ใช่เพียงการอนุญาตทางธุรกิจหรือการกำกับดูแลโรงงานเท่านั้น

ดร.อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี สส.บัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ โพสต์เฟซบุ๊กเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2569 หลังกรมโรงงานฯ อนุญาตให้ซิน เคอ หยวนกลับมาดำเนินกิจการ โดยระบุถึงกรณีบริษัทซึ่งถูกกล่าวถึงในฐานะผู้ผลิตเหล็กที่ใช้สร้างอาคารสำนักงาน สตง. ว่า “เหล็กตึกสตง.ถล่ม ซินเคอหยวน กลับมาเปิดโรงงานแล้ว…คุณมีเตาปรุงน้ำเหล็กแล้วเหรอ?” พร้อมเรียกร้องให้สุ่มตรวจในช่วงผลิตขายจริง ไม่ใช่เพียงการนัดตรวจแบบทดสอบเครื่องจักรเท่านั้น

สาระสำคัญของข้อกังวลจากดร.อรรถวิชช์อยู่ที่กระบวนการผลิตเหล็กเส้นประเภท IF หรือ Induction Furnace โดยระบุว่าเหล็กเส้นประเภท IF จะควบคุมประสิทธิภาพได้ดีเมื่อมี “เตาปรุง Ladle Furnace” เพราะหากคุณภาพเศษเหล็กที่นำมาหลอมไม่ดี มาตรฐานเหล็กที่หลอมออกมาอาจไม่สม่ำเสมอ 

ดร.อรรถวิชช์ระบุเพิ่มเติมว่า ช่วงที่ทำงานใน “ทีมสุดซอย” ในฐานะประธานที่ปรึกษาของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม พบว่า “ซิน เคอ หยวนไม่มีเตาปรุงน้ำเหล็ก” พร้อมตั้งคำถามว่าสต็อกเหล็กชุดเก่าที่ระบบ QC ยังมีปัญหาจะถูกนำออกมาขายหรือไม่ และย้ำว่าเหล็กเป็นโครงสร้างหลักของบ้านและอาคาร ความปลอดภัยต้องเต็มร้อย

แรงกดดันไม่ได้มาจากฝ่ายการเมืองเท่านั้น แต่นายนาวา จันทนสุรคน ในฐานะผู้แทน 10 สมาคมเหล็ก เห็นว่ากระบวนการดังกล่าวควรได้รับการชี้แจงอย่างชัดเจนและโปร่งใส เพื่อขจัดข้อครหาและสร้างความเชื่อมั่นแก่ประชาชนว่าการดำเนินการทั้งหมดเป็นไปตามหลักกฎหมายอย่างเคร่งครัด โดยเรียกร้องให้กระทรวงอุตสาหกรรมเปิดเผยกระบวนการพิจารณาอนุญาตอย่างโปร่งใส ชี้แจงข้อเท็จจริงต่อสาธารณะอย่างครบถ้วนให้มั่นใจได้ว่าทุกเรื่องปฏิบัติครบถ้วนทั้งตามกฎหมายโรงงานอุตสาหกรรมและมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หรือ มอก.

ข้อเรียกร้องจากตัวแทน 10 สมาคมเหล็กยังครอบคลุมถึงการอธิบายให้ภาคสังคมรับทราบถึงความเข้มงวดและความถี่ในการกำกับดูแล เพื่อให้มั่นใจว่าไม่ใช่เพียงโรงงาน “ผ่าน” การทดสอบเฉพาะกิจเพื่อให้เปิดได้เท่านั้น แต่ประชาชนต้องการหลักประกันว่าโรงงานจะไม่กลับไปสร้างปัญหาเดิมอีก กระทรวงอุตสาหกรรมจึงถูกคาดหวังให้แสดงมาตรการติดตาม ตรวจสอบ และบทลงโทษที่ชัดเจน หากเกิดการผลิตสินค้าหรือกระบวนการผลิตที่ไม่เป็นไปตามกฎหมายอีก

ซิน เคอ หยวน เคลียร์ข้อกล่าวหา เปิดโรงงานอีกครั้งหลังหยุดยาว 1 ปี

เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน บริษัท ซิน เคอ หยวน สตีล จำกัด ออกแถลงการณ์ ระบุว่า การตรวจสอบจากหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง ทั้งกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) และสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.) ได้เสร็จสิ้นแล้ว โดยไม่พบข้อบ่งชี้การกระทำความผิดในประเด็นที่ถูกตรวจสอบ ขณะเดียวกัน ผลิตภัณฑ์เหล็กเส้นที่ถูกนำเข้าสู่กระบวนการทดสอบผ่านเกณฑ์มาตรฐานอุตสาหกรรมที่กำหนด

สำหรับการตรวจสอบของ DSI ภายใต้การดำเนินงานของกองคดีคุ้มครองผู้บริโภค เลขสืบสวน 54/2568 ซึ่งเกี่ยวข้องกับการครอบครองวัตถุอันตราย หรือ “ฝุ่นแดง” บริษัทระบุว่า อธิบดี DSI มีคำสั่งยุติการสืบสวน เนื่องจากไม่พบพยานหลักฐานที่ชี้ถึงการกระทำความผิด พร้อมเตรียมส่งมอบตัวอย่างที่ตรวจยึดคืนให้บริษัทตามขั้นตอนของกฎหมาย

ขณะที่การตรวจสอบด้านมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สมอ. ได้ร่วมกับสถาบันยานยนต์และสถาบันไทย-เยอรมัน สุ่มเก็บตัวอย่างเหล็กเส้นเสริมคอนกรีตจากการทดลองเดินเครื่องจักรรวม 56 ชุด เพื่อนำไปทดสอบทางวิศวกรรมและนิติวิทยาศาสตร์

ผลการทดสอบพบว่า เหล็กเส้นกลมตามมาตรฐาน มอก. 20-2559 ชั้นคุณภาพ SR24 และเหล็กข้ออ้อยตามมาตรฐาน มอก. 24-2559 ชั้นคุณภาพ SD40T และ SD50T ทุกขนาด ตั้งแต่ DB10 ถึง DB32 มีคุณสมบัติเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด โดยผลทดสอบดังกล่าวถูกส่งต่อให้กรมโรงงานอุตสาหกรรมใช้ประกอบการพิจารณาตามขั้นตอนของกฎหมาย

บริษัทฯ ยังชี้แจงถึงการใช้เทคโนโลยีเตาเหนี่ยวนำไฟฟ้า หรือ Induction Furnace (IF) ว่าเป็นเทคโนโลยีที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมเหล็กทั่วโลก มีจุดเด่นด้านการควบคุมคุณภาพโลหะ ความแม่นยำของกระบวนการผลิต การใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ และการควบคุมมลพิษทางอากาศ

ตามข้อมูลของบริษัท ปัจจุบันมีโรงงานผลิตเหล็กในประเทศไทยมากกว่า 11 แห่งที่ใช้เทคโนโลยี IF มีมูลค่าการลงทุนสะสมกว่า 400,000 ล้านบาท และมีส่วนแบ่งตลาดเหล็กเส้นในประเทศประมาณ 70% อีกทั้งยังสามารถรองรับการผลิตเหล็กเกรดพิเศษสำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้า และอุตสาหกรรมขั้นสูง

บริษัทฯ ระบุเพิ่มเติมว่า ผลการทดสอบจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสะท้อนว่า เหล็กที่ผลิตจากโรงงานมีคุณภาพเป็นไปตามมาตรฐานอุตสาหกรรม และไม่พบข้อมูลที่ชี้ว่าเหล็กของบริษัทเป็นสาเหตุของเหตุการณ์อาคารถล่ม ซึ่งเคยเป็นประเด็นในสังคมก่อนหน้านี้