
โกลด์แมน แซคส์ปรับลดคาดการณ์ราคาทองคำในปี 2569 และ 2570 หลังประเมินว่าธนาคารกลางสหรัฐฯ หรือเฟดจะเดินหน้าขึ้นดอกเบี้ยนานกว่าที่ตลาดเคยคาด ส่งผลให้ความต้องการลงทุนทองคำของภาคเอกชนเผชิญแรงกดดันต่อเนื่อง แม้ยังมีแรงซื้อจากธนาคารกลางช่วยพยุงตลาด
ปัจจุบัน ราคาทองคำซื้อขายอยู่บริเวณ 3,866 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ลดลงเกือบ 11% นับตั้งแต่ต้นปี และมีแนวโน้มปิดปีด้วยผลตอบแทนย่ำแย่ที่สุดในรอบกว่าทศวรรษ หลังเพิ่งทำสถิติสูงสุดเป็นประวัติการณ์ใกล้ 5,600 ดอลลาร์ต่อออนซ์เมื่อปลายเดือนมกราคม เท่ากับว่าราคาปรับลงจากจุดสูงสุดแล้วราว 30% ภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน
อย่างไรก็ตาม การลดเป้าราคาครั้งนี้ยังไม่ได้เปลี่ยนมุมมองเชิงบวกในระยะยาวของโกลด์แมน แซคส์ ธนาคารยังประเมินว่าแรงซื้อสะสมของธนาคารกลางและการกลับมาลดดอกเบี้ยของเฟดจะช่วยหนุนให้ทองคำฟื้นกลับสู่ระดับ 5,600 ดอลลาร์ต่อออนซ์ได้ภายในสิ้นปี 2571 เพียงแต่เส้นทางดังกล่าวอาจใช้เวลานานและผันผวนกว่าที่เคยคาดไว้
Lina Thomas และ Daan Struyven นักกลยุทธ์ของ Goldman Sachs Research ปรับประมาณการราคาทองคำในรายงานถึงลูกค้า โดยลดเป้าราคาสิ้นปี 2569 และ 2570 ดังนี้
ช่วงเวลา | เป้าราคาเดิม | เป้าราคาใหม่ |
สิ้นปี 2569 | 4,650 ดอลลาร์ต่อออนซ์ | 4,150 ดอลลาร์ต่อออนซ์ |
สิ้นปี 2570 | 4,800 ดอลลาร์ต่อออนซ์ | 4,650 ดอลลาร์ต่อออนซ์ |
สำหรับเป้าราคา 5,600 ดอลลาร์ต่อออนซ์ โกลด์แมน แซคส์เลื่อนกรอบเวลาออกไปเป็นสิ้นปี 2571 สะท้อนว่าการฟื้นกลับสู่ระดับสูงสุดเมื่อเดือนมกราคมอาจไม่ได้เกิดขึ้นรวดเร็วตามที่เคยประเมิน
นอกจากนี้ แม้เป้าสิ้นปี 2570 ที่ 4,650 ดอลลาร์ต่อออนซ์ยังสูงกว่าราคาบริเวณ 3,866 ดอลลาร์ประมาณ 20% แต่ธนาคารมองว่าราคาอาจเผชิญความผันผวนสูงระหว่างทาง ตามการเปลี่ยนแปลงของความคาดหวังต่อทิศทางดอกเบี้ยสหรัฐฯ
ปัจจัยสำคัญที่ทำให้โกลด์แมน แซคส์ปรับลดเป้าคือแนวโน้มนโยบายการเงินสหรัฐฯ ที่ตึงตัวนานขึ้น โดยนักเศรษฐศาสตร์ของธนาคารคาดว่า เฟดจะขึ้นดอกเบี้ยในเดือนธันวาคม 2569 และขึ้นอีก 0.25 จุดเปอร์เซ็นต์ในเดือนมีนาคม 2570 ทำให้วัฏจักรขึ้นดอกเบี้ยยืดออกไปมากกว่าที่ตลาดเคยคาดการณ์
ทองคำเป็นสินทรัพย์ที่ไม่จ่ายดอกเบี้ยหรือเงินปันผล เมื่ออัตราดอกเบี้ยนโยบายและอัตราผลตอบแทนพันธบัตรอยู่ในระดับสูง ต้นทุนค่าเสียโอกาสในการถือทองคำจึงเพิ่มขึ้น เพราะนักลงทุนสามารถเลือกนำเงินไปลงทุนในสินทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนระหว่างถือครองได้
ภาวะดังกล่าวทำให้กองทุนเฮดจ์ฟันด์ที่ลงทุนตามภาพเศรษฐกิจ ผู้จัดการลงทุนในตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ และผู้ถือหน่วยกองทุน ETF ทองคำในประเทศตะวันตกลดสถานะซื้อทองคำ เพิ่มแรงขายในตลาด และกดดันความต้องการลงทุนของภาคเอกชนต่อเนื่องไปถึงช่วงต้นปี 2570
ตลาดออปชันสะท้อนการเปลี่ยนแปลงนี้เช่นกัน โดยความต้องการคอลออปชันทองคำ ซึ่งเคยเพิ่มขึ้นสูงจากการใช้ป้องกันความเสี่ยงต่อความไม่แน่นอนของนโยบายเศรษฐกิจ ได้กลับลงมาใกล้ค่าเฉลี่ยในอดีต
แม้แรงซื้อจากนักลงทุนเอกชนอ่อนตัวลง โกลด์แมน แซคส์ยังมองว่าแรงซื้อจากธนาคารกลางเป็นปัจจัยพื้นฐานสำคัญที่ช่วยรองรับราคาทองคำ โดยเปรียบเทียบกับปี 2565 ซึ่งเฟดขึ้นดอกเบี้ยอย่างรวดเร็วจนกดดันความต้องการทองคำของภาคเอกชน แต่ราคายังประคองตัวได้ดีกว่าที่หลายฝ่ายคาด เพราะมีธนาคารกลางเข้าซื้อ
ในปี 2569 และ 2570 ธนาคารกลางต่าง ๆ ถูกคาดการณ์ว่าจะซื้อทองคำประมาณ 60–85 ตันต่อเดือน เทียบกับค่าเฉลี่ยก่อนปี 2565 ที่ประมาณ 17 ตันต่อเดือน หรือเพิ่มขึ้นราว 3–5 เท่า การซื้อในระดับดังกล่าวสะท้อนการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างความต้องการทองคำ ซึ่งมีผู้ซื้อภาครัฐเข้ามามีบทบาทมากขึ้น
ธนาคารกลางในตลาดเกิดใหม่ โดยมีธนาคารกลางจีนเป็นผู้นำ ยังคงมีสัดส่วนการถือครองทองคำต่ำเมื่อเทียบกับเกณฑ์อ้างอิงในอดีต และเดินหน้าสะสมทองคำสำรองเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากเงินตราต่างประเทศและความเสี่ยงที่ทรัพย์สินอาจถูกอายัด
นักกลยุทธ์ของโกลด์แมน แซคส์ระบุด้วยว่า ประเด็นหารือในกลุ่มผู้บริหารทุนสำรองระหว่างประเทศได้เปลี่ยนจากการพิจารณาว่าควรถือครองทองคำหรือไม่ ไปสู่คำถามว่าควรเก็บทองคำไว้ที่ใด สะท้อนบทบาทของปัจจัยภูมิรัฐศาสตร์ที่มีต่อความต้องการถือครองทองคำ
แรงซื้อเหล่านี้จึงเป็นฐานรองรับราคา แม้ความต้องการจากสถาบันการลงทุนในประเทศตะวันตกอาจยังซบเซาตลอดปี 2569 และต่อเนื่องเข้าสู่ปี 2570 โดยโกลด์แมน แซคส์มองว่าจะช่วยจำกัดความเสี่ยงขาลงเมื่อเทียบกับวัฏจักรขึ้นดอกเบี้ยครั้งก่อน ๆ
เงื่อนไขสำคัญของการฟื้นตัวระยะยาวคือการเปลี่ยนทิศทางนโยบายของเฟด โดยข้อมูลส่วนแรกระบุว่า โกลด์แมน แซคส์คาดให้เฟดเริ่มลดดอกเบี้ยในช่วงครึ่งหลังของปี 2570 ขณะที่ข้อมูลอีกส่วนระบุช่วงเวลาเจาะจงไว้ที่เดือนธันวาคมปีเดียวกัน
เมื่อเฟดเริ่มผ่อนคลายนโยบาย ต้นทุนค่าเสียโอกาสของการถือทองคำจะลดลง โกลด์แมน แซคส์จึงคาดว่าเงินลงทุนจากกองทุน ETF ทองคำในประเทศตะวันตกจะกลับเข้ามามากขึ้น เสริมกับแรงซื้อสะสมของธนาคารกลางที่มีอยู่แล้ว และช่วยผลักดันราคาให้ฟื้นตัว
แรงซื้อจากทั้งสองกลุ่มเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ธนาคารยังคงมองว่าทองคำมีโอกาสกลับสู่ระดับ 5,600 ดอลลาร์ต่อออนซ์ภายในสิ้นปี 2571 โดยอาจมีปัจจัยเร่งให้ความต้องการลงทุนของภาคเอกชนกลับมาเร็วกว่าคาด ได้แก่
สำหรับระยะใกล้ โกลด์แมน แซคส์ประเมินว่าราคาทองคำอาจปรับลงหรือแกว่งตัวในกรอบ จากแรงกดดันของการขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติม อัตราผลตอบแทนที่แท้จริงซึ่งยังอยู่ในระดับสูง รวมถึงการแข่งขันดึงดูดเงินลงทุนจากตลาดหุ้นที่คึกคักและกระแสการลงทุนด้านปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI
แม้แรงซื้อของธนาคารกลางจะช่วยรองรับราคา แต่ความเสี่ยงสำคัญต่อมุมมองบวกในระยะยาวคือกรณีที่เฟดคงดอกเบี้ยสูงนานกว่าที่ประเมิน จนต้องเลื่อนการเริ่มลดดอกเบี้ยไปถึงปี 2572 หรือหลังจากนั้น ซึ่งจะทำให้เงินลงทุนจาก ETF ในประเทศตะวันตกกลับมาช้าลง และอาจทำให้เป้าราคา 5,600 ดอลลาร์ต่อออนซ์ต้องถูกเลื่อนออกไปอีก