ชายเพี้ยนบุกแทงสาวขายผัก พ่อโดดขวางมีดเสียบดับ เพื่อนแฉก๊งเหล้าขาวก่อนคลั่ง (คลิป)

เมื่อเวลา 19.40 น. วันที่ 25 พฤษภาคม 2565 พ.ต.ท.รัฐธรรมนูญ มูลรัตน์ สว.สอบสวน สภ.เมืองลำพูน ได้รับแจ้งมีเหตุแทงกันบริเวณตลาดกลางป่าเห็ว ต.อุโมงค์ อ.เมือง จ.ลำพูน มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัส 1 ราย

 

ทราบชื่อ นายพรชัย มูลงาม อายุ 58 ปี พ่อค้าขายผักในตลาด ถูกแทงด้วยอาวุธมีดครัวตามร่างกายหลายแผล หลังเกิดเหตุญาตินำส่งโรงพยาบาลปากกอง อ.สารภี จ.เชียงใหม่ ก่อนเจ้าหน้าที่ไปถึง และเนื่องจากทนพิษบาดแผลไม่ไหว จึงเสียชีวิตในเวลาต่อมา

ในตลาดที่เกิดเหตุพบร่องรอยคราบเลือดหยดอยู่จำนวนมาก พร้อมด้วยมีดทำครัวขนาดยาว 5 นิ้วที่ผู้ก่อเหตุใช้แทง สภาพเปื้อนเลือดและหักตกอยู่บนพื้น ขณะเดียวกันด้านของผู้ก่อเหตุคือ นายสราวุธ คำปินใจ อายุ 35 ปี หลังเกิดเหตุได้วิ่งกุมหัวเลือดโชก พบบาดแผลฉกรรจ์ยาวประมาณ 10 ซม. ที่บริเวณกลางศีรษะ เข้ามาขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ตู้ยามป่าเห็ว ห่างจากจุดเกิดเหตุ 210 เมตร โดยมี รปภ.ของตลาดวิ่งไล่ตามมาด้วย เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ตู้ยามเห็นผิดสังเกตจึงได้เข้าควบคุมสถานการณ์

นายสราวุธ ให้การต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจว่า ตัวเองเพิ่งจะใช้มีดครัวแทงนายพรชัยมา เนื่องจากไม่พอใจ เคยทะเลาะกันบ่อยครั้ง เป็นไม้เบื่อไม้เมากัน ก่อนเกิดเหตุไปหาซื้อผักในตลาดนัด แต่บังเอิญเจอนายพรชัยจึงเกิดความไม่พอใจ และเดินเข้าไปหาเรื่องก่อน แต่ขณะที่มีปากเสียงกัน

ด้านนางสาวสุทธิวรรณ มูลงาม อายุ 30 ปี ลูกสาวของผู้ตาย ซึ่งเป็นทอม เข้ามาร่วมมีปากเสียงด้วย จึงเกิดการปะทะชกต่อยกันระหว่างตนเองกับลูกสาวผู้ตาย ด้วยความที่ตัวเองอายุเยอะแล้ว สู้แรงไม่ไหว จึงชักเอามีดที่พกติดตัวมาด้วย 2 เล่ม จ้วงแทงไปที่ผู้ตายไม่รู้กี่แผล จนล้มลง จากนั้นก็วิ่งหนีมาที่ตู้ยามตำรวจดังกล่าวเพื่อขอความช่วยเหลือ ซึ่งเจ้าหน้าที่ได้ทำแผลให้ ก่อนจะควบคุมตัวพร้อมนำไปรักษาบาดแผล

 

 

นางสาวสุทธิวรรณ ลูกสาวของผู้ตาย เล่าว่า ตอนเกิดเหตุเป็นช่วงขณะที่ตนกับพ่อกำลังเก็บของเพื่อจะปิดร้าน เตรียมเอาผักขึ้นรถกลับบ้าน ก็มีนายสราวุธ ผู้ก่อเหตุ ซึ่งตนและพ่อไม่เคยรู้จักมาก่อน เดินมาที่หน้าร้าน ตนจึงถามว่า “จะเอาอะไรไหมคึรับ แต่หนูจะเก็บหมดแล้วนะ” แล้วผู้ก่อเหตุก็ตะคอกถามมาว่ามีอะไรขายบ้าง ตนก็ไม่ได้สนใจ พ่อก็เก็บของต่อ แต่ผู้ก่อเหตุยังวนเวียนอยู่ที่ร้านทำให้พ่อต้องถามกลับไปว่า "หนุ่มจะซื้ออะไร เดี๋ยวเอาให้"

ผู้ก่อเหตุก็ชี้นิ้วมาที่ตนพร้อมทำตาขวาง แล้วพูดว่า "วันนี้กูจะมาตบหน้ามึง พวกมึงเคยพูดไม่ดีกับกู" ตนก็เลยถามไปว่า "อ้าวพี่ จะมาตบหนูทำไม หนูไปทำอะไรให้พี่ตอนไหน" ผู้ก่อเหตุตอบมาว่า "หลายวันละ" จากนั้นก็พุ่งเข้าชกหน้าตน 1 ครั้ง ตนจึงยกเก้าอี้ไม้จากในร้าน ฟาดไปที่ศีรษะของพ่อจนหัวแตก แต่ผู้ก่อเหตุก็ยังรั้นจะเข้ามาหาตนกับพ่อเรื่อย ๆ พร้อมกับควักมีดออกมาจ้วงแทงไปที่เก้าอี้ประมาณ 3 รอบจนมีดหัก จากนั้นร่างกายของผู้ก่อเหตุค่อยข้างใหญ่จึงสามารถดันจนเก้าอี้หลุดมือตน ผู้ก่อเหตุก็แทงโดนท้องพ่อ 1 ครั้ง และเกิดการชกต่อยกันขึ้น จนมีดหลุดมือ

ต่อมาตนก็หยิบเก้าอี้ขึ้นมาบังอีกรอบ แล้วดันออกไปลานกลางตลาดและมีการฟาดเก้าอี้กันไปมาตามวงจรปิด ตนเพิ่งจะมารู้ว่าผู้ก่อเหตุพกมีดมาอีกด้าม เสียบอยู่ที่เอวของเขา เพราะเขาควักออกมาแล้วปรี่เข้ามาจะแทงตนกับพ่อ ขณะที่ตนกับพาถอยหลังก็ลื่นล้มลงในตะกร้า แต่โชคดีที่ชาวบ้านเข้ามาเตะสกัดผู้ก่อเหตุไว้ทัน ไม่งั้นตนคงโดนแทงไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว จากนั้นพ่อก็ลุกขึ้นมาบังตนจากผู้ก่อเหตุ ทำให้พ่อโดนแทงอีก 2 ครั้ง ที่บริเวณหน้าท้อง จนล้มนอนจมกองเลือด ส่วนผู้ก่อเหตุก็วิ่งหลบหนีไปทางหลังตลาด ตนเองจะเดินมาถามพ่อว่าไหวไหม และพาขึ้นรถกระบะนำส่งโรงพยาบาล

ตนยืนยันว่าตนและพ่อแม่ไม่มีใครรู้จักผู้ก่อเหตุเลย ไม่เคยมีปากเสียงหรือมีปัญหากันมาก่อน ดังนั้นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้มันทำให้ตนต้องสูญเสียพ่อ จึงรู้สึกเสียใจมาก วินาทีที่เห็นพ่อโดนแทง สิ่งเดียวที่คิดในหัวคือต้องช่วยพ่อให้ได้ แม้แรงจะไม่เยอะ สู้ผู้ก่อเหตุไม่ได้ก็ตาม แต่สุดท้ายก็ช่วยไม่ทัน ส่วนตัวรู้สึกผิดและมีคำถามในหัวมากมายว่าทำไมคนที่เสียชีวิตต้องเป็นพ่อ ทำไมไม่เป็นตัวเอง แล้วทำไมเขาต้องมาหาเรื่อง ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ก็เลยอยากจะบอกดวงวิญญาณของพ่อว่า

"พ่อยังเป็นซุปเปอร์ฮีโร่ในใจของหนูเหมือนเดิมตั้งแต่เด็ก ๆ ตั้งแต่เล็กจนโตพ่อไม่เคยเฆี่ยนตีหนู แต่พ่อกลับเป็นคนที่ช่วยหนู เลี้ยงหนูให้มีชีวิตให้เดินได้ แล้วในวันที่มีคนจะมาทำร้ายหนู ก็เป็นพ่อที่ช่วย มันโหดร้ายเกินไปกับสิ่งที่หนูเจอ" ส่วนกับผู้ก่อเหตุ ตนก็อยากจะถามว่าทำไมถึงทำกันแบบนี้ จึงขอปล่อยให้เป็นไปตามกระบวนการกฎหมายดีกว่า

ต่อมาทีมข่าวได้รับรายงานว่าผู้ก่อเหตุเดิมทีมีภูมิลำเนาอยู่ จ.ขอนแก่น และย้ายมาอยู่กับภรรยาที่ จ.ลำปาง ก่อนจะเดินทางมารับจ้างทำงานก่อสร้างอยู่ที่ไซต์งาน หน้าตลาดที่เกิดเหตุได้ 3 วัน

สอบถามนายสายวรรณ แสงเมือง อายุ 28 ปี เพื่อนร่วมงานของผู้ก่อเหตุ บอกว่า เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2565 ช่วงเย็น ผู้ก่อเหตุเดินมาตามถนนแล้วเข้ามาของานทำกับตน บอกว่าเพิ่งตกงานมาเกือบ 1 เดือน ตนจึงประสานไปยังหัวหน้างาน ก็เลยรับเข้าทำงานในตำแหน่งขนปูน ขนทราย อัตราค่าจ้างวันละ 350 บาท ให้เริ่มงานวันที่ 23 พฤษภาคม 2565

ซึ่งเมื่อวานนี้หลังเลิกงาน ผู้ก่อเหตุก็นั่งดื่มเหล้าขาวกับและเพื่อนรวม 4 คนที่ไซต์งาน พอสักประมาณ 19.00 น. กว่า ๆ ดื่มหมดกันไป 2 ขวด ผู้ก่อเหตุบอกว่าอยากดื่มต่อ แต่พวกตัวไม่ร่วมด้วย เพราะต้องขับรถกลับบ้านไกลจึงแยกย้ายกัน โดยที่ไม่รู้ว่าเขาจะไปหาดื่มที่ไหนอีกหรือเปล่า

ตลอด 3 วันที่ร่วมงานกันมาพฤติกรรมของนายสราวุธก็ดูปกติ ไม่ได้มีท่าทางเหมือนคนป่วยจิต หรือแสดงอาการตาขวางใส่แต่อย่างใด ทำงานก็เหมือนกับทุกคน ไปซื้อกับข้าวที่ตลาดบ่อย ไม่เห็นว่าจะมีอะไรกับใคร มารู้อีกทีตอนเช้าของวันนี้ว่าไปก่อเหตุแทงคนตาย ทั้งนี้ ถ้าากผู้ก่อเหตุพ้นโทษออกมา จะไม่รับเข้าทำงานอีก เพราะหวั่นว่าวันหนึ่งหากเขาอาการกำเริบจะทำร้ายได้ และถ้ารู้ว่าเขาป่วยจิต เสี่ยงที่จะก่อเหตุแบบนี้ ก็คงไม่รับเข้ามาทำงานตั้งแต่แรก ที่รับไว้ตอนนั้นก็เพราะอยากช่วยให้เขามีรายได้

บรรยากาศงานศพของนายพรชัยถูกจัดขึ้นที่บ้านในหมู่ที่ 7 บ้านช่างเพี้ยน ต.บ้านธิ อ.บ้านธิ จ.ลำพูน วันนี้ช่วงเย็นมีการจัดแต่งดอกไม้หน้าโลงศพ โดยตอนที่ทีมข่าวไปถึงเป็นช่วงที่ นางพิมพ์ มูลงาม อายุ 59 ปี ภรรยา กำลังจุดธูปบอกดวงวิญญาณของสามีพอดี เจ้าตัวบอกว่า "ขอให้ไปสู่สุคตินะ อย่าห่วงลูกหลานเลย ไปสู่ภพภูมิที่ดี ชาติหน้าขอให้มาเป็นคู่กันอีกนะ"

นางพิมพ์ เล่าเปิดใจว่าเมื่อคืนตนอยู่บ้านรู้เรื่องเป็นคนสุดท้ายตอนประมาณ 22.00 น. เพราะหลังจากเกิดเหตุลูก ๆ ไม่ยอมโทรมาบอก เนื่องจากกลัวว่าตนจะช็อก รับไม่ได้ ตอนที่ลูกโทรมาบอกว่าสามีโดนแทงที่ตลาดและเสียชีวิตแล้ว ยอมรับว่ายังทำใจไม่ได้ จนถึงตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ได้จริง ๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันเร็วมากไม่มีลางสังหรณ์อะไร เมื่อวานตอนเย็นก่อนที่สามีจะออกไปขายผักที่ตลาดกับลูกสาว ตนก็ช่วยเก็บผักใส่รถ แล้วประโยคสุดท้ายที่สามีพูดคือ "ไปแล้วนะ เดี๋ยวมันจะสาย ส่งผักให้แม่ค้าไม่ทัน" แต่ตนก็ไม่ได้เอะใจอะไร เพราะเป็นประโยคคุ้นเคยที่ได้ยินทุกวันอยู่แล้ว

อีกทั้งปกติแล้วสามีเป็นคนนิสัยใจคอดี พูดเพราะ อารมณ์ขัน ขายผักก็ขายบ้างแจกบ้าง ไม่เคยมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกับใคร อาจจะเพราะว่าอดีตเคยเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านด้วย คนในหมู่บ้านจึงรักมาก บวกกับชีวิตคู่ของตนกับสามีก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาดีมาก ตอนป่วยเป็นมะเร็งปากมดลูกในระยะเวลา 2 ปี สามีสั่งห้ามไม่ให้ทำงานเลย และบอกว่าเขาจะเป็นคนทำงาน หาเงินมาจ่ายค่ารักษามาใช้จ่ายภายในบ้านเอง

นางปราณี พรหมมาแบน อายุ 78 ปี เล่าว่า ชีวิตของผู้ก่อเหตุค่อนข้างน่าสงสาร เดิมทีเขาอยู่กับครอบครัวที่ จ.ขอนแก่น แล้วพอเขาอายุได้ 5 ขวบ ทราบว่าแม่เขาป่วยติดเชื้อ และพ่อก็เลิกราไป กับข้าวกับปลาก็ไม่มี ปลาทู 1 ตัวกินได้ 3 วัน ต่อมาเมื่ออายุ 7 ขวบ จึงออกไปหางานทำข้างนอก ปล่อยให้ญาติช่วยดูแลแม่ รับจ้างล้างถ้วยก๋วยเตี๋ยว จากนั้นก็เดินทางไปทำงานเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาพบรักกับลูกสาวที่บ้านตนใน จ.ลำปาง จากนั้นก็ย้ายมาอยู่ที่ จ.ลำพูนได้ 2 ปีเพื่อหางานทำ

ซึ่งเป็นที่พักตอนนี้เป็นบ้านของญาติตนอีกที แต่ด้วยความที่ไม่มีเงิน แล้วยังมาตกงานอีก ก็เลยไม่ได้เข้ารับยามาประมาณ 3 เดือน เพราะไปรับยาแต่ละครั้งต้องจ่ายค่ารถไป-กลับประมาณ 300 บาท ทำให้อาการของลูกเลยคลั่ง พูดจากเสียงดังเชิงตะโกน ตะคอก แต่ตอนอยู่ จ.ลำพูน ยังไม่เคยทำร้ายร่างกายใคร

โดย 3 วันก่อนเกิดเหตุ ตนเห็นว่าลูกเขยซื้อมีดที่ใช้ก่อเหตุมาจากข้างนอก 2 เล่มแล้วพกติดตัวตลอด ตนก็ถามว่าพกไว้ทำไม เขาก็บอกว่าเอาไว้ขุดหน่อไม้ มารู้เมื่อคืนว่าเอาไปแทงคนตายมาก็ตกใจเหมือนกัน แล้วเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาตนกับลูกสาวไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล ก็ได้คุยกันนิดหน่อย เพราะแพทย์ไม่อนุญาต ลูกเขยบอกกับตนสั้น ๆ ว่า "ผมเกิดมาชาตินี้ ผมตัวคนเดียว ไม่มีใครรักผม ตายก็แล้วไป ไม่ต้องห่วง" ซึ่งจากคำพูดของลูกเขย ตนหวั่นใจมากว่าเขาจะผูกคอตายในห้องขังด้วยความเครียด เหมือนกับข่าวก่อนหน้านี้ที่เคยออกมา