
จากกรณี นักท่องเที่ยวหญิงอายุ 30 ปี จากกรุงเทพมหานคร พลัดตกเหวลึกข้างจุดกางเต็นท์ ดอยหว่าวาโจ จ.แม่ฮ่องสอน ทำให้เสียชีวิตนั้น
วันที่ 14 พ.ย. 69 นาย ประเสริฐ ประดิษฐ์ ประธานสภาวัฒนธรรมจังหวัดแม่ฮ่องสอน โพสต์ข้อความลงในเฟซบุ๊ก ระบุว่า เตือนภัยในแหล่งท่องเที่ยว คืบก็ป่า ศอกก็ป่า นักท่องเที่ยวสายอนุรักษ์นิยม ที่มาจากต่างถิ่น ...การเข้ามาท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์นั้นมีอันตรายรอบด้าน ทั้งสิ่งที่มองเห็นและมองไม่เห็น ความลี้ลับของป่า การปฏิบัติตามกฎของป่า มีความสำคัญยิ่ง ต่อความปลอดภัยของท่าน...
ดอยปุย....(ก่อนถึงสันหว่าวาโจ) สถานที่แห่งนี้ ก่อนปี 2500 เคยเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินดาโกต้าตก เสียชีวิตทั้งลำ ตำนานนี้ยังอยู่คู่ขุมชนบ้านห้วยฮี้ ภาพถ่ายขาวดำในครั้งนั้น (อยู่ที่บ้านนายอำเภอกริช สุวรรณสมบูรณ์ อดีตนายอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน ) ยังอยู่ในมโนทัศน์แห่งความทรงจำของผมมิเคยลืม เป็นภาพถ่ายขาวดำศพผู้เสียชีวิตเหลือแต่โครงกระดูก กระจัดกระจายเต็มพื้นที่
ศพหนึ่ง...นั่งพิงอยู่ที่โคนต้นไม้ใหญ่แสดงว่าไม่เสียชีวิตทันที แต่กว่าความช่วยเหลือจะเข้าไปถึง ผ่านเวลาไปเกือบ 2 เดือน จึงเสียชีวิต ภาพหนึ่ง มีต้นไม้แทงทะลุปีกเครื่องบิน (ปีกด้านขวา) อีกภาพหนึ่ง ผู้บาดเจ็บคลานออกมาเสียชีวิตแบบคว่ำหน้า ห่างจากจุดเกิดเหตุเล็กน้อย... นายอำเภอกริช สุวรรณสมบูรณ์ เล่าให้ผมฟังว่า กว่าจะเดินทางเข้าไปพบจุดเกิดเหตุต้องใช้เวลา สมัยนั้นต้องเดินเท้าเพียงอย่างเดียว
ประมาณปี 2530 กว่าๆ ผมได้เข้าไปสอบถามชาวบ้าน ซึ่งพยายามปกปิดข่าวการค้นพบมาตั้งนาน ชาวบ้านบางคนได้นำเอาเศษซากเครื่องบินมาทำเป็นเตาไฟ เล่ามาแค่นี้ หากใครเชื่อในเรื่องโลกของวิญญาณก็จะเข้าใจไปอีกทางหนึ่ง ต้องสืบสวน สอบสวนหาเหตุว่า ทำไมต้องตกหน้าผาในเวลา 4 ทุ่ม นั่นไม่ใช่เวลาเดินไปเดินมาในป่าเช่นนั้น (นายพรานเขายังไม่ทำเลย) ดอยสันนี้ มีแต่ควายของชาวบ้านที่เลี้ยงแบบปล่อย และรู้เส้นทางดี ก็ยังไม่วายเดินตกดอย (ชาวบ้านเล่าให้ฟัง)
ไม่ได้ซ้ำเติมผู้วายชนม์ นักท่องเที่ยว และเครือข่ายการท่องเที่ยว ผมเพียงแต่มาเล่าให้ฟัง....ในฐานะเป็นคนเก่าแก่ และเชื่อถือเสมอว่า จังหวัดแม่ฮ่องสอนคือ "จังหวัดพิเศษทางธรรมชาติและวัฒนธรรม" การตัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ต้องมีมาตรการความปลอดภัยที่สูงเป็นพิเศษ
Advertisement