
วันที่ 9 มิ.ย. 69 โบว์ ณัฏฐา มหัทธนา พิธีกร และนักกิจกรรมทางการเมือง โพสต์ข้อความลงในเฟซบุ๊ก “Bow Nuttaa Mahattana “ระบุว่า พฤติกรรม “สื่อดาวไถ” เป็นยังไง?
ตั้งประเด็น แต่งเรื่องให้ดูวงใน แล้วด่าไม่หยุดจนสังคมเริ่มเชื่อ เหยื่อจะเริ่มรู้สึกว่ามันเกิดอะไรขึ้น ถ้ารู้จักกันก็นัดคุย บางคนมีลูกน้องเครือข่ายคนรู้จักกันก็นัดหมายแล้วพาไปเจอ ตอนจะไถ มีความเขินลูกน้องเหมือนกัน ออกไปก่อนนะ ผู้ใหญ่จะคุยกัน หลังจากนั้นไม่อ้อมค้อม เรียกราคาเลย
สนนราคาเป็นไง แล้วแต่สถานะของบุคคลเป้าหมาย ถ้าระดับตัวใหญ่กว่ายี่สิบปีก่อนก็มีหลักร้อยล้าน เหยื่อทั่วไปเรียกไปก่อนงวดเดียว 10 ล้าน เผื่อต่อ จ่ายแล้วจบ แต่ถ้าดูแล้วกินได้ยาวๆ ก็เรียกรายเดือน ทยอยจ่ายเอา
ช่วงที่จ่ายก็อวยฉ่ำ หยุดจ่ายเมื่อไหร่ รับสภาพไป ต่อให้ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่สังคมนี้ให้ค่ากับความเชื่อมากกว่าความจริงอยู่แล้ว อยากวัดกันก็ลองดู
มีหลักฐานมั้ย?? .. จะมีได้ยังไง สังคมเงินสด
คนที่จ่ายมีทั้งพวกชนักติดหลัง กับพวกจิตอ่อนไม่อยากมีเรื่อง และคนจ่ายตัดรำคาญ ถือคติใช้เงินแก้ปัญหา คนไม่จ่ายก็มี อดทนให้ผ่านไป เดี๋ยวก็มีเหยื่อรายใหม่มารับไม้ต่อ
ส่วนใหญ่ไม่มีใครอยากเสียเวลาด้วย ถือว่าซวยที่ต้องเจอ แต่ใครสนใจล่อซื้อก็น่าลองพยายามดูนะคะ คนทั้งวงการรอเชียร์อยู่
ที่เล่ามาจะไม่เชื่อเลยก็ได้ แต่ขอให้เป็นหนึ่งเสียงที่จะช่วยให้เกิด media literacy ในสังคมนี้ค่ะ
ฟังข่าวทุกเรื่องพยายามหาข้อมูล ไตร่ตรองด้วยเหตุผล จะได้ไม่ไปเป็นส่วนหนึ่งของปัจจัย “มวลชนคนเสพสื่อ” ให้พวกมาเฟียเอาไปใช้ต่อรอง ทำมาหากินเลี้ยงดูบริวารส่งท้าย พวกคนที่ไม่ได้เรื่องได้ราวแล้วจ้างสื่อไว้คอยอวยก็มีเหมือนกันนะ เวลาฟังก็ใช้หลักเดียวกันค่ะ คิด วิเคราะห์ แยกแยะ ดูกันดีๆ ดูกันนานๆ
ก่อนที่จะคอมเมนต์ข้อความใต้โพสต์อีกว่า “ที่เหลือก็ขอปล่อยให้มโนสำนึกของสังคมทำงานค่ะ”
Advertisement