8 แมลงธรรมด๊า ธรรมดา ที่เคยไปอยู่ในเนื้อเพลงดังยุค 90 ของ “ทาทา ยัง”

แม้จะเป็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ที่คนเรามักมองข้ามไป แต่หากพิจารณาถึงความเป็นมาในประวัติศาสตร์บนโลกใบนี้แล้วละก็ แมลงนั้นมีวิวัฒนาการอยู่บนโลกนี้มากว่า 396 ล้านปีแล้ว และพวกมันยังเป็นถึงเป็นกลุ่มสัตว์ที่จำนวนมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยถ้าหากมีการ “แบ่งเค้ก” กันขึ้นมาจริงๆ ล่ะก็ พวกแมลงทั้งหลายจะกลายเป็นเสียงข้างมากได้ชิ้นเค้กเป็นของตัวไปถึง 80-90% เลยทีเดียว

แม้จะมีจำนวนมากจนดูเหมือนจะสามารถครองโลกได้ แต่เอาเข้าจริง…ยุครุ่งเรืองของแมลงนั้นหมดไปพร้อมๆ กับออกซิเจนบนโลกที่เจือจางลง จนทำให้พวกมันมีขนาดหดเล็กกว่าบรรพบุรุษในอดีตมาก (อ่านเพิ่มเติม : เทียบกันชัดๆ ว่าทำไม “แมลงปอ” ถึงถูกเรียกว่าเป็น “ฟอสซิลที่มีชีวิต”) และด้วยเหตุนี้เอง ที่ทำให้ลูกหลานแมลงทุกวันนี้มีสภาพเป็นทั้งผู้ล่าและเหยื่อในเวลาเดียวกันของห่วงโซ่อาหาร แถมมีบางครั้งที่ชื่อของพวกมันกลายมาเป็นเนื้อเพลงที่เด็กๆ ยุค 90 น่าจะคุ้นหูเป็นอย่างดี นั่นคือเพลง “แมลง” ของ อมิตา ทาทา ยัง หรือ อมิตา ยัง สีณพงศ์ภิภิธ เป็นนักร้องหญิงชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของเมืองไทย

ไดทิสสิด ไดทิสสิด ไดทิสสิด คือด้วงดิ่ง

ด้วงดิ่งหรือแมลงตับเต่า เป็นแมลงปีกแข็งขนาดใหญ่ ลำตัวยาว เป็นวงรีคล้ายรูปไข่ ส่วนท้องและปีกใหญ่ ลำตัวมีผิวเรียบลื่นเป็นมันสีดำปนน้ำตาลบางชนิดมีลายสีเหลืองหม่น หรือค่อนไปทางเขียวแกมน้ำตาลอ่อน บริเวณปีกและลำตัวมีแถบสีเหลืองหม่นๆ หนวดยาวแบบเส้นด้าย ขาคู่หลังยาวและแบนกว่าขาคู่อื่นๆ มีขนเป็นแผงเหมาะสำหรับการว่ายน้ำ วิธีการว่ายน้ำของด้วงดิ่งจะใช้ขาหลังเคลื่อนที่ไปพร้อมๆ กัน เมื่ออยู่นิ่งมักเอาหัวดิ่งลงไปใต้ผิวน้ำ ตัวเต็มวัยสามารถเก็บฟองอากาศไว้ใต้ปีกได้มาก ทำให้สามารถดำน้ำได้เป็นเวลานาน สามารถอยู่บนบกได้ดี และสามารถบินได้ไกล ทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัยกินสัตว์น้ำประเภทอื่นๆ รวมทั้งปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร สามารถจับสัตว์น้ำที่ใหญ่กว่ากินได้จนได้ชื่อว่าเสือน้ำด้วงดิ่งถือว่าเป็นแมลงที่มีประโยชน์ เพราะช่วยทำลายแมลงประเภทศัตรูพืช และยังเป็นอาหารของมนุษย์ด้วย

แลมไพริด แลมไพริด แลมไพริด คือหิ่งห้อย

หิ่งห้อย นับว่าเป็นแมลงที่มีคุณลักษณะพิเศษ คือสามารถบ่งชี้ถึงความอุดมสมบูรณ์และสมดุลของธรรมชาติได้ โดยเฉพาะมีคุณสมบัติที่สามารถใช้เป็น “ตัวห้ำ” ในการควบคุมศัตรูพืชตามหลักการทางชีวภาพ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งแก่การเกษตรกรรม เพราะหิ่งห้อยในระยะที่เป็นตัวหนอนจะกินหอยเล็กๆ เป็นอาหาร ซึ่งหอยเหล่านั้นเป็นพาหะนำโรคหลายชนิดมาสู่มนุษย์และสัตว์ เช่น โรคพยาธิใบไม้ในลำไส้โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ เป็นต้น นอกจากนั้น หิ่งห้อย ยังเป็นตัวห้ำ ทำลายหอยเชอรี่ ซึ่งเป็นศัตรูสำคัญกัดกินทำลายต้นข้าวในระยะลงกล้าและระยะปักดำใหม่ๆ ซึ่งในกรุงเทพมหานครครั้งอดีตบริเวณปากคลองบางลำพู เคยมีหิ่งห้อยเป็นจำนวนมาก แต่ก็หมดไปเมื่อวิถีชีวิตของผู้คนแถบนั้นเปลี่ยนไป

ซิคาดิด ซิคาดิด ซิคาดิด คือจักจั่น

จักจั่น เป็นแมลงที่มีตาขนาดใหญ่ อยู่ด้านข้างของหัว มีประสาทการรับรู้ที่ดีอยู่บนปีก ค้นพบประมาณ 1,300 ชนิดแล้วบนโลก จักจั่นอาศัยอยู่ในบริเวณเขตร้อน เป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะมีขนาดที่ใหญ่และสามารถส่งเสียงที่ไพเราะได้ บางครั้งจะถูกสับสนกับ ตั๊กแตนหนวดสั้น (locust) ไม่มีเหล็กในไว้ต่อย และไม่กัดมนุษย์ บางพื้นที่ จักจั่นถือว่าเป็นอาหารชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมและยังจัดเป็นอาหารที่ใช้เป็นยาอีกด้วย

จิงโจ้น้ำ จิงโจ้น้ำ จิงโจ้น้ำ คือเจอริด

จิ้งโจ้น้ำเป็นแมลงที่มักพบอยู่บนผิวน้ำ อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มพบได้ทั่วไป มีลำตัวผอมยาวสีดำ น้ำตาล มีขาหน้าสั้น ส่วนขา 2 คู่หลังเรียวยาว จิงโจ้น้ำจะใช้ขาสองคู่นี้ในการเคลื่อนที่ เท้ามี 2 ปล้อง ขาปกคลุมด้วยขนละเอียดแน่นยากแก่การเปียกน้ำ และจากการที่มันมีน้ำหนักตัวที่เบา ขาของมันจึงทำให้มันสามารถวิ่งไปบนผิวน้ำได้ โดยมีแรงพยุง ที่เรียกว่า แรงตึงผิว (Surface tension) แรงนี้ยึดเหนี่ยวโมเลกุลของน้ำเข้าไว้ด้วยกันทำให้ผิวน้ำมีลักษณะเหมือนผิวหนังที่มีความยืดหยุ่น จึงทำให้จิงโจ้น้ำไม่จม มันจึงไกลไปมาบนผิวน้ำราวกับนักเสก็ตน้ำแข็ง พร้อมใช้ขาหน้าในการจับเหยื่อ และใช้ขาคู่หลังบังคับทิศทาง

ฟอมีสิด ฟอมีสิด ฟอมีสิด คือมด

มด เป็นแมลงในวงศ์ Formicidae อันดับ Hymenoptera มีการสร้างรังเป็นอาณาจักรขนาดใหญ่ บางรังมีจำนวนประชากรมากถึงล้านตัว มีการแบ่งวรรณะกันทำหน้าที่คือ วรรณะมดงาน เป็นมดเพศเมียเป็นหมัน ทำหน้าที่หาอาหาร สร้างและซ่อมแซมรัง ปกป้องรังจากศัตรู ดูแลตัวอ่อน และงานอื่น ๆ ทั่วไป เป็นวรรณะที่พบได้มากที่สุด วรรณะสืบพันธุ์ เป็นมดเพศผู้ และราชินี เพศเมีย มีหน้าที่สืบพันธุ์ เนื่องจากมดเป็นสัตว์ในวงศ์ Formicidae จึงสามารถผลิตกรดมดหรือกรดฟอร์มิกได้เป็นลักษณะเฉพาะของสัตว์ในวงศ์นี้

คูลีสิด คูลีสิด คูลีสิด คือยุง

ยุงเป็นแมลงที่พบได้ทั่วโลกแต่พบมากในเขตร้อนและเขตอบอุ่น โดยปกติ ลูกน้ำมักจะกินจำพวก แบคทีเรีย โปรโตซัว ยีสต์ สาหร่าย และพืชน้ำที่มีขนาดเล็กยุงตัวเมียกินน้ำหวานและเลือดเป็นอาหาร ส่วนตัวผู้มักจะกินน้ำหวานจากดอกไม้ ยุงยังเป็นแมลงที่เป็นพาหะแพร่เชื้อโรคอีกด้วย เช่น ไข้เลือดออก ยุงทั่วโลกมีอยู่ประมาณ 3450 ชนิด แต่พบในประเทศไทยประมาณ 412 ชนิด แต่ที่คุ้นเคยกันดี คือ ยุงก้นปล่อง (Anopheles) และยุงลาย (Aedes)

โนโตเนคทิด โนโตเนคทิด โนโตเทคทิด คือมวนวน

มวน ถือเป็นชื่อของแมงชนิดหนึ่งซึ่งประกอบ 50,000 ถึง 80,000 ชนิด เช่นกลุ่มของจักจั่น โดยมักมีขนาดตั้งแต่ 1 มิลลิเมตร (0.04 นิ้ว) ถึง 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) และมีปากที่สามารถดูดของเหลวได้[3]และชื่อของมวลยังเอาไวเรียกกลุ่มของหน่วยย่อย Heteroptera ด้วย โดยปกติคนเราจะเรียกว่าพวกแมลง, แมง, ด้วง, มวน รวมกันเป็นแมลงอย่างเดี่ยวเช่นการเรียกเต่าทองที่อยู่กลุ่มเดียวกับด้วงว่าเป็นแมลง โดยปกติพวกมันจะกินอาหารโดยใช้ปากดูดของเหลวจากต้นไม้หรือสัตว์และสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก มวลนั้นไม่ได้อาศัยอยู่บนบกอย่างเดียวแต่พวกมันก็อาศัยอยู่ในน้ำด้วย มนุษย์มีปฏิสัมพันธุ์กับพวกมันมานาน เพราะพวกมันหลายชนิดเป็นศัตรูพืชที่สำคัญโดยพวกมันจะทำลายพืชผลทางการเกษตร โดยการดูดน้ำเลี้ยงของต้นไม้และพวกมันยังเป็นพาหะของโรคร้ายแรงและไวรัสอีกด้วย

สะคาราบิอิด สะคาราบิดอิด สะคาราบิอิด คือด้วงกว่าง

ด้วงกว่างมีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากแมลงปีกแข็งจำพวกอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด คือ ตัวผู้มีขนาดที่ใหญ่ แลดูบึกบึน มีปีกที่พัฒนาเป็นเปลือกแข็ง 1 คู่หุ้มลำตัวด้านบนที่นูนอยู่เหมือนสวมชุดเกราะ มีสีดำคล้ำหรือน้ำตาลเข้มที่เงางาม ขณะที่บางชนิดอาจมีสีอ่อนกว่าหรือแม้กระทั่งสีทองก็มี มีจุดเด่นที่เห็นได้ชัด คือ มีอวัยวะบริเวณส่วนหัวที่งอกยาวออกมาคล้ายเขาจำนวนอย่างน้อย 1 คู่ อยู่ด้านบนและด้านล่างของส่วนหัว ซึ่งจะมีจำนวนและลักษณะสั้น-ยาวแตกต่างกันออกไปตามสกุลและชนิด โดยด้วงกว่างจะใช้เขานี้ในการต่อสู้ป้องกันตัวและต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมียในการผสมพันธุ์

keyboard_arrow_up