
จากกรณีดรามาร้อนวงการอินฟลูเอนเซอร์ ระหว่าง “น้ำ รพีภัทร” และ “ซองดูฮี” หลังเกิดเหตุทะเลาะวิวาทและทำร้ายร่างกายกันภายในวงสังสรรค์ร้านตกกุ้งแห่งหนึ่งใน จ.อุดรธานี จนมีคลิปเหตุการณ์เผยแพร่ในโลกออนไลน์และกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง
ล่าสุด นายกฤษฎา โลหิตดี หรือ “ทนายโนบิตะ” ออกมาโพสต์วิเคราะห์ข้อกฎหมายผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว โดยตั้งประเด็นว่า หากทั้งสองฝ่ายต่างเข้าแจ้งความดำเนินคดี จะมีใครถูกดำเนินคดีข้อหาใดบ้าง
ทนายโนบิตะ ระบุว่า หลังจากตรวจสอบคลิปเหตุการณ์ฉบับเต็ม และนำพฤติการณ์มาพิจารณาตามข้อกฎหมาย พบว่าต้องแยกเหตุการณ์ออกเป็นช่วงๆ ไม่สามารถเหมารวมว่าเป็นการสมัครใจทะเลาะวิวาททั้งหมดได้ โดยช่วงแรกปรากฏภาพชายผมยาวลุกขึ้นตบชายผมสั้นหลายครั้ง ขณะที่อีกฝ่ายยกมือป้องหน้าและไม่ได้ตอบโต้ แม้เพื่อนจะเข้ามาล็อกตัวชายผมยาวไว้แล้ว แต่ยังสามารถเอื้อมไปตบซ้ำได้อีกครั้ง
ต่อมาชายผมสั้นเดินออกจากวงไป ก่อนจะเดินกลับมาเอง แล้วขว้างขวดใส่แต่ไม่ถูก ก่อนยกเก้าอี้ฟาดจนถูกแขนชายผมยาวได้รับบาดเจ็บฟกช้ำและถลอก จากนั้นชายผมยาวเดินเข้าไปชกก่อนหนึ่งครั้ง ก่อนทั้งคู่จะเปิดฉากแลกหมัดกัน จนชายผมสั้นสู้ไม่ไหวและวิ่งหนีออกไป
เมื่อพิจารณาจากบาดแผลที่ปรากฏ หากชายผมสั้นมีใบรับรองแพทย์ระบุอาการฟกช้ำบริเวณใบหน้า จมูก และเบ้าตา ส่วนชายผมยาวมีบาดแผลฟกช้ำและถลอกบริเวณแขน ทนายโนบิตะมองว่า หากทั้งสองฝ่ายเข้าแจ้งความ พนักงานสอบสวนอาจดำเนินคดีทั้งคู่ในข้อหาทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295
โดยฝ่ายชายผมยาวเข้าข่ายความผิดตามมาตรา 295 จากพฤติการณ์ตบอีกฝ่ายก่อนถึง 2 ครั้ง โดยเฉพาะครั้งที่สองแม้ถูกเพื่อนล็อกตัวไว้ก็ยังตบซ้ำ ขณะที่ชายผมสั้นไม่ได้ตอบโต้ในช่วงดังกล่าว ประกอบกับบาดแผลบริเวณใบหน้าสอดคล้องกับเหตุการณ์ในคลิป จึงอาจถือเป็นการทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ซึ่งมีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี ปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ส่วนชายผมสั้น แม้จะถูกทำร้ายก่อน แต่การเดินออกจากวงไปแล้วและกลับเข้ามาขว้างขวด รวมถึงใช้เก้าอี้ฟาดอีกฝ่าย ไม่สามารถอ้างเหตุป้องกันตัวตามมาตรา 68 ได้ เนื่องจากขณะนั้นภยันตรายที่เกิดขึ้นก่อนหน้าได้สิ้นสุดลงแล้ว การเดินกลับมาลงมือเองจึงไม่ใช่การป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย และอาจเข้าข่ายความผิดตามมาตรา 295 เช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ทนายโนบิตะมองว่า ฝ่ายชายผมสั้นอาจมีเหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72 หรือการกระทำความผิดโดยบันดาลโทสะ เนื่องจากถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม หลังถูกตบฝ่ายเดียวถึง 2 ครั้ง ก่อนเดินออกจากวงไปเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แล้วกลับมาลงมือ
โดยยกตัวอย่างคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6936/2562 ซึ่งมีแนววินิจฉัยว่า ผู้ที่ถูกทำร้ายฝ่ายเดียวมาก่อน แม้ภยันตรายจะสิ้นสุดลงแล้วและไม่สามารถอ้างป้องกันตัวได้ แต่หากกลับไปกระทำความผิดในช่วงที่ยังมีโทสะอยู่ ก็อาจเข้าหลักบันดาลโทสะตามมาตรา 72 ได้ ทั้งนี้ ต้องพิจารณาระยะเวลาและพฤติการณ์เป็นรายกรณี
ทนายโนบิตะยังอธิบายว่า มาตรา 72 ไม่ใช่ข้อกล่าวหา แต่เป็นเหตุที่ศาลสามารถนำมาพิจารณาลดโทษได้ หากพิสูจน์ได้ว่าถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมและกระทำความผิดต่อผู้ข่มเหงในขณะนั้น โดยฝ่ายชายผมสั้นจึงยังมีความผิด แต่มีโอกาสได้รับการลดโทษ
ส่วนเหตุการณ์ช่วงท้ายที่ทั้งสองฝ่ายเดินเข้าหากันและแลกหมัดกันนั้น มองว่าเป็นการสมัครใจวิวาท บาดแผลที่เกิดขึ้นในช่วงดังกล่าวจึงต้องพิจารณาแยกจากเหตุการณ์ก่อนหน้า โดยอ้างคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7003/2547 และ 9045/2544 ประกอบว่า การสมัครใจวิวาทในช่วงหนึ่ง ไม่ได้หมายความว่าผู้เสียหายจะหมดสิทธิในเหตุทำร้ายร่างกายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น
สำหรับข้อสรุปทางกฎหมาย ทนายโนบิตะมองว่า ทั้งสองฝ่ายอาจถูกดำเนินคดีข้อหาทำร้ายร่างกายตามมาตรา 295 เช่นเดียวกัน โดยชายผมสั้นเป็นผู้เสียหายจากเหตุถูกตบก่อน ส่วนชายผมยาวเป็นผู้เสียหายจากเหตุถูกใช้ขวดและเก้าอี้ทำร้าย แต่ฝ่ายชายผมสั้นอาจมีเหตุบันดาลโทสะตามมาตรา 72 เพื่อให้ศาลพิจารณาลดโทษ ขณะที่ฝ่ายชายผมยาวยังไม่เห็นเหตุลดโทษจากพฤติการณ์ที่ปรากฏ
นอกจากนี้ ทั้งสองฝ่ายยังมีสิทธิขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 30 และเรียกค่าสินไหมทดแทนตามมาตรา 44/1 ได้ในคดีที่ตนเองเป็นผู้เสียหาย พร้อมย้ำว่าความผิดตามมาตรา 295 เป็นความผิดอาญาที่ยอมความไม่ได้ แม้ทั้งสองฝ่ายจะเจรจาตกลงค่าเสียหายกันได้ คดีก็ยังสามารถดำเนินต่อไปตามกระบวนการกฎหมาย
ทนายโนบิตะทิ้งท้ายว่า หากชายผมสั้นเดินออกจากวงแล้วไปโรงพยาบาลทันทีโดยไม่ย้อนกลับมา เหตุการณ์นี้อาจมีผู้ต้องหาเพียงฝ่ายเดียว แต่การเดินกลับไปลงมืออีกครั้งทำให้จากผู้เสียหายในเหตุการณ์แรก กลายเป็นผู้ต้องหาในอีกคดีหนึ่งทันที พร้อมฝากข้อคิดว่า “โกรธได้ แต่อย่ากลับไป”
ทั้งนี้ ทนายโนบิตะระบุด้วยว่า การวิเคราะห์ดังกล่าวเป็นเพียงความเห็นทางกฎหมายจากข้อมูลและคลิปที่เผยแพร่ในสื่อสาธารณะเท่านั้น หากข้อเท็จจริงหรือพยานหลักฐานเปลี่ยนแปลง ผลการวิเคราะห์ก็อาจเปลี่ยนไปตามลำดับ โดยขณะนี้ศาลยังไม่ได้มีคำพิพากษาว่าฝ่ายใดกระทำความผิด ทุกฝ่ายจึงยังได้รับการสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์
Advertisement