พนมเปญโพสต์ กางไทม์ไลน์ประวัติศาสตร์ ชี้เขมรเก่าแก่กว่า แนะเคารพกัน
เดอะพนมเปญโพสต์กางไทม์ไลน์ประวัติศาสตร์ ชี้อาณาจักรเขมรก่อตั้งก่อนไทยกว่า 500 ปี ย้ำควรเคารพมรดกวัฒนธรรมซึ่งกันและกันมากกว่าสร้างความขัดแย้ง
ท่ามกลางกระแสการถกเถียงเรื่องมรดกทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ระหว่างไทยและกัมพูชาในสื่อสังคมออนไลน์ เสียงสะท้อนจากภาคประชาสังคมและนักวิชาการกัมพูชาได้เรียกร้องให้ทุกฝ่ายกลับมาพิจารณาประวัติศาสตร์ด้วยหลักฐานเชิงประจักษ์ ความเคารพซึ่งกันและกัน และการเข้าใจความแตกต่างระหว่างอารยธรรมโบราณกับรัฐชาติในยุคปัจจุบัน
นายเตช จันทอน (Tesh Chanthorn) พลเมืองชาวกัมพูชา ได้เปิดเผยบทวิเคราะห์และข้อคิดเห็นต่อกรณีการนำเสนอข่าวสารด้านประวัติศาสตร์ โดยระบุถึงความสำคัญของการเข้าใจกรอบเวลาทางประวัติศาสตร์ (Chronology) ที่ถูกต้อง เพื่อไม่ให้ความภาคภูมิใจในชาติกลายเป็นชนวนความขัดแย้งระหว่างประชาชนของทั้งสองประเทศ
เปิดลำดับเวลาทางประวัติศาสตร์: ยุคสมัยและหมุดหมายสำคัญ
บทวิเคราะห์ดังกล่าวได้ระบุถึงลำดับเวลาทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการยอมรับทางวิชาการ เพื่อให้สาธารณชนเห็นภาพรวมของการพัฒนาการทางเมืองในภูมิภาคอย่างชัดเจน
จักรวรรดิขแมร์ (ยุคเมืองพระนคร): เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 802 (พ.ศ. 1345) เมื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ทรงทำพิธีสถาปนาเป็นพระจักรพรรดิ (Chakravartin) ณ มเหนทรบรรพต (พนมกุเลน) ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นยุคทองของจักรวรรดิขแมร์ ก่อนหน้ายุคนี้ยังมีรัฐโบราณอย่างฟูนันและเจนละเป็นรากฐาน
อาณาจักรสุโขทัย: ถือกำเนิดขึ้นเป็นรัฐอิสระในช่วงประมาณ ค.ศ. 1238 (พ.ศ. 1781) หลังการตั้งตนเป็นอิสระของผู้นำไทในท้องถิ่น ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากการสถาปนาจักรวรรดิขแมร์ราว 4 ศตวรรษ
อาณาจักรอันเป็นรากฐานของไทย (อยุธยา): ก่อตั้งขึ้นในปีกรุงศรีอยุธยา ค.ศ. 1351 (พ.ศ. 1894) โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) หลังจากการสถาปนาจักรวรรดิขแมร์ราว 5 ศตวรรษครึ่ง
อย่างไรก็ตาม บทวิเคราะห์ได้เน้นย้ำถึงข้อระวังทางประวัติศาสตร์ว่า ไม่ควรรวบสรุปว่า "ประเทศกัมพูชาแก่กว่าประเทศไทย 550 ปี" ในบริบทของประเทศสมัยใหม่ เนื่องจากอาณาจักรโบราณในอดีตกับ "รัฐชาติสมัยใหม่" (Modern Nation-State) เป็นคนละบริบทกัน
ในอดีต สังคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ปกครองด้วยระบบ "มณฑล" (Mandala) หรือศูนย์กลางอำนาจที่มีอิทธิพลทับซ้อนกัน โดยไม่มีเส้นพรมแดนที่ชัดเจน ขณะที่รัฐชาติสมัยใหม่ของทั้งไทยและกัมพูชาเพิ่งจะก่อตัวขึ้นอย่างเป็นทางการผ่านกระบวนการปักป้ายเขตแดนและกฎหมายระหว่างประเทศในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 เท่านั้น
รายงานระบุเพิ่มเติมว่า อารยธรรมในภูมิภาคนี้มีความเชื่อมโยงและส่งอิทธิพลต่อกันตลอดประวัติศาสตร์ อิทธิพลของขแมร์ได้วางรากฐานด้านสถาปัตยกรรม การชลประทาน ภาษา และรูปแบบการปกครอง ขณะที่กลุ่มคนไทก็ได้สร้างสรรค์ภาษา ศิลปะ และระบบการบริหารอันมีเอกลักษณ์ ซึ่งผสมผสานและต่อยอดจนกลายเป็นวัฒนธรรมอันรุ่มรวยในปัจจุบัน
"การเรียนรู้ประวัติศาสตร์ไม่ใช่การลดทอนคุณค่าวัฒนธรรมของผู้อื่น แต่คือการยอมรับสิ่งที่บรรพบุรุษแต่ละฝ่ายได้สร้างไว้บนพื้นฐานของหลักฐาน ไม่ใช่เพื่อความคลั่งชาติหรือความสะดวกทางการเมือง" นายเตช ระบุ
ข้อเสนอแนะต่อนักข่าว สื่อมวลชนอย่าง Khaosod English และผู้สนใจประวัติศาสตร์ภูมิภาค คือการนำเสนอข้อเท็จจริงด้วยความรอบคอบและวิชาการ การยอมรับความเก่าแก่ของอารยธรรมขแมร์ไม่ได้หมายถึงการปฏิเสธตัวตนหรือมรดกทางวัฒนธรรมของไทย ในทางกลับกัน ประวัติศาสตร์ร่วมกันนี้ควรถูกใช้เป็นเครื่องมือในการส่งเสริมทุนทางปัญญา การอนุรักษ์โบราณสถานร่วมกัน และการสร้างความเข้าใจอันดีระหว่างประชาชนทั้งสองประเทศ เพื่อให้มรดกของบรรพบุรุษเป็นสันติภาพสำหรับคนรุ่นหลังต่อไป
เรียบเรียงจาก Phnom Penh Post
Advertisement
