140 ชีวิตระทึกกลางเวหา! เที่ยวบิน ซีหนิง-กรุงเทพฯ เครื่องยนต์ขัดข้อง

140 ชีวิตระทึกกลางเวหา! เที่ยวบิน ซีหนิง-กรุงเทพฯ เครื่องยนต์ขัดข้อง นักบินประคองเครื่องลงจอดปลอดภัย

ผู้ใช้เฟซบุ๊ก ธนาธร ตรงสิทธิวิทู โพสต์เล่าประสบการณ์นาทีชีวิตบนเที่ยวบิน VZ3691 เส้นทางซีหนิง-กรุงเทพฯ หลังเครื่องยนต์เกิดเสียงระเบิดหลังทะยานขึ้นฟ้าเพียงไม่กี่นาที ก่อนนักบินตัดสินใจบินวนเพื่อระบายน้ำมันและลงจอดฉุกเฉินท่ามกลางความโล่งอกของผู้โดยสารกว่า 140 ชีวิต

โดยในโพสต์ระบุว่า คืนสงกรานต์ที่ควรจะจบลงด้วยการ “กลับบ้าน”

กลับกลายเป็นคืนที่ไม่มีใครบนเครื่อง VZ3691 จะลืมได้…

ทุกอย่างเริ่มต้นเหมือนทริปทั่วๆ ไป

พวกเรากว่า 140 ชีวิต คนไทยแทบทั้งลำ

กำลังจะโบกมือลาเมืองซีหนิง เพื่อกลับสู่บ้านที่รัก

23:40 น. เครื่องเริ่มวิ่งบนรันเวย์

หัวใจทุกคนก็เริ่มนับถอยหลัง… “กลับบ้านแล้วนะ”

แต่แล้ว…

“ปัง! ปัง!”

เสียงระเบิดดังเป็นระยะ จากเครื่องยนต์ด้านขวา

เสียงนั้น…ไม่ใช่เสียงที่ควรได้ยินบนเครื่องบิน

และที่สำคัญ…เครื่อง “ขึ้นฟ้าไปแล้ว”

ประมาณ 20 นาทีผ่านไป

ความเงียบที่เต็มไปด้วยความกังวลก็ถูกทำลาย

แอร์โฮสเตสประกาศ

“เครื่องยนต์ขัดข้อง… เราจะบินกลับไปลงที่ซีหนิง”

วินาทีนั้น…ไม่มีใครพูดอะไร

มีแต่สายตาที่มองกัน…และคำถามในใจเดียวกัน

“จะปลอดภัยไหม…”

เครื่องบินยังคงบินอยู่บนฟ้า

เวลาผ่านไปอีก… 20 นาที

แต่ยังไม่มีสัญญาณว่าจะลงจอด

แล้วกัปตันก็ประกาศอีกครั้ง

“เราจำเป็นต้องบินวนรอประมาณ 1 ชั่วโมง”

โอ้โห…

จากที่ลุ้นอยู่แล้ว กลายเป็น “ลุ้นหนักกว่าเดิม”

ทุกนาทีบนฟ้า…มันยาวนานกว่าปกติหลายเท่า

บางคนหลับตา บางคนสวดมนต์

บางคนจับมือคนข้างๆ แน่นโดยไม่รู้ตัว

จนกระทั่ง…

01:25 น.

เครื่องบินก็แตะพื้นอย่างนุ่มนวล

เสียงปรบมือดังขึ้นทั้งลำ

ไม่ได้นัดหมาย…แต่มาจาก “ความโล่งใจล้วนๆ”

วินาทีนั้น…

ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าคำว่า “รอดแล้ว”

แต่เรื่องยังไม่จบ…

แอร์โฮสเตสแจ้งอีกครั้ง

“เครื่องบินไม่สามารถใช้งานต่อได้ ต้องพักที่ซีหนิงอีก 1 คืน”

เห้อ………

ความรู้สึกมันปนกันไปหมด

ทั้งดีใจ ทั้งเหนื่อย ทั้งหัวใจแทบวาย

สุดท้ายแล้ว…

สิ่งเดียวที่ทุกคนรู้สึกเหมือนกันคือ

“พระคุ้มครองจริงๆ”

และนี่คือคำถามที่ยังค้างอยู่ในใจผม…

ทำไมตอนเกิดเหตุฉุกเฉิน

สนามบินไม่ให้ลงจอดทันที แต่ต้องบินวนเป็นชั่วโมง?

แล้วสายการบินจะดูแล

ผู้โดยสาร 100 กว่าชีวิตนี้อย่างไรต่อ?

จะได้กลับไทยเที่ยวบินไหน กี่โมง ?

เหตุการณ์นี้สอนผมอย่างหนึ่ง…

บางครั้ง “การเดินทาง” ไม่ได้วัดที่ระยะทาง

แต่วัดที่ว่า…เรากลับมาได้อย่างปลอดภัยหรือไม่

คืนนี้…ไม่มีใครได้กลับบ้าน

แต่ทุกคน “ได้กลับมา”

หลังจากโพสต์นี้ถูกเผยแพร่ออกไป มีชาวเน็ตเข้ามาแสดงความเห็นจำนวนมาก เช่น

"บุญรักษาจริงๆ ค่ะ พระคุ้มครองทุกคนให้ปลอดภัย"

"อ่านไปลุ้นไป น้ำตาจะไหลแทนคนบนเครื่อง ยินดีด้วยที่ทุกคนปลอดภัยค่ะ"

"ฟาดเคราะห์รับสงกรานต์นะคะ กลับมาปลอดภัยคือที่สุดแล้ว"