พรรคโอกาสใหม่ ชูโมเดล Sport Economy ปั้นอุตสาหกรรมกีฬาเปลี่ยนประเทศ
พรรคโอกาสใหม่ ชูโมเดล Sport Economy ปั้นอุตสาหกรรมกีฬาเปลี่ยนประเทศ มั่นใจแก้ค่าแรงต่ำยั่งยืน เลิกพึ่งพารับจ้างผลิต สร้างมูลค่าเพิ่มสูงกว่าเดิม 20เท่า
วันที่ 30 ม.ค. 69 นายวรงค์ ทิวทัศน์ ผู้สมัคร สส.บัญชีรายชิ่อ พรรคโอกาสใหม่ โพสต์เฟซบุ๊คเกี่ยวกับนโยบายด้านการกีฬาของพรรคที่จะใช้ในการเลือกตัิง สส. วันที่ 8 ก.พ.ว่า “ผมไม่ได้เข้ามาแก้ปัญหาวงการกีฬา แต่เข้ามาเพื่อใช้ "กีฬา" ในการพัฒนาประเทศ และจะใช้ศักยภาพของกีฬาให้เกิดประโยชน์สูงที่สุดต่อคนไทยทุกคน”
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
“เราจะแก้ปัญหาค่าแรงขั้นต่ำได้อย่างไร? เมื่อประเทศไทยยังติดอยู่ในอุตสาหกรรมเก่า ที่เป็นเพียงผู้รับจ้างผลิต (OEM) ต้นเหตุของค่าแรงต่ำ ไม่ใช่เพราะแรงงานไม่มีคุณภาพ แต่เพราะ โครงสร้างเศรษฐกิจไทยยังยืนอยู่กับอุตสาหกรรมที่มีมูลค่าเพิ่มต่ำ ผลิตสินค้าที่ “คนอื่นคิด เราผลิต” ก็ต้องแข่งขันด้วยต้นทุนแรงงานถูกเป็นหลัก ประเทศที่พัฒนาแล้ว ไม่ได้โตด้วยค่าแรงต่ำ แต่โตด้วยนวัตกรรมและมูลค่าเพิ่มที่สูง”
นายวรงค์ ระบุว่า แล้วเราจะแก้ได้อย่างไร?
1) เลิกยึดติดโมเดลเศรษฐกิจแบบเก่า เราไม่อาจหวังว่าค่าแรงจะสูงขึ้น หากเศรษฐกิจยังพึ่งพาอุตสาหกรรมเดิม ที่แข่งขันแบบ “ถูกกว่า เร็วกว่า” ประเทศไทยต้องสร้างอุตสาหกรรมใหม่ที่ เราเป็นผู้สร้างมูลค่าเอง ไม่ใช่ผู้รับคำสั่งผลิตจากต่างชาติ
2) สร้าง “อุตสาหกรรมใหม่” ที่ไทยชนะได้จริง และโตได้ไว หนึ่งในอุตสาหกรรมที่ โลกกำลังเติบโตเร็วที่สุด คือ อุตสาหกรรมกีฬา (Sport Economy) ซึ่งไม่ได้หมายถึงแค่การแข่งกีฬา แต่คือ “ระบบเศรษฐกิจทั้งวงจร” เช่น กีฬาอาชีพ กีฬาเยาวชน Sports Tourism Sports Tech คอนเทนต์กีฬา เสื้อผ้า-อุปกรณ์-นวัตกรรม การแพทย์กีฬา Performance Lab สเตเดียมและอีเวนต์ เกมกีฬา, VR, AR อุตสาหกรรมเหล่านี้คือ High Value Industry ซึ่งมีมูลค่าเพิ่มสูงกว่าการผลิตสินค้าเดิมหลายเท่า
3) ทำไมอุตสาหกรรมกีฬา ถึงเป็นจุดเปลี่ยนค่าแรงขั้นต่ำของประเทศ?
1. มูลค่าเพิ่มสูงกว่าอุตสาหกรรมเก่า 5–20 เท่า การผลิตเสื้อกีฬา 1 ตัว กำไร OEM อาจได้ 3–5 บาท แต่การผลิตเสื้อทีม–คอนเทนต์–ลิขสิทธิ์ ได้ 80–300 บาทต่อชิ้น
2. ใช้แรงงานฝีมือ – ไม่ได้ใช้แรงงานราคาถูก แรงงานต้องมีทักษะใหม่ เช่น การออกแบบ การตลาด กีฬา–สุขภาพ การจัดอีเวนต์ ข้อมูลกีฬา (Sport Data) ซึ่งทั้งหมดนี้คือกลุ่มงานที่ค่าแรงสูงกว่าค่าแรงขั้นต่ำ
3. ทำให้จังหวัด–ท้องถิ่น กลายเป็น “เศรษฐกิจฐานกีฬา (Sport Economy Hub)”
นี่คือโมเดลที่สามารถสร้างงานรายได้ดีในพื้นที่ได้จริง เช่น นักวิเคราะห์ข้อมูลกีฬา โค้ชเยาวชน นักกายภาพ ผู้จัดการอีเวนต์ ครีเอเตอร์คอนเทนต์ ทีมการตลาดและสปอนเซอร์ ทีมเมอร์ชันไดซ์
4. ดึงเม็ดเงินลงทุนจากเอกชนได้มหาศาล โดยรัฐไม่ต้องใช้งบเยอะ อีเวนต์กีฬา 1 ราย สามารถดึงผู้สนับสนุน–นักท่องเที่ยว–คอนเทนต์มากกว่างานรูปแบบอื่นหลายเท่า
4) ประเทศจะก้าวข้ามค่าแรงขั้นต่ำได้ เมื่อเปลี่ยน “ฐานเศรษฐกิจ” ไม่ใช่แค่ “เพิ่มตัวเลขค่าแรง”
การขึ้นค่าแรงแบบเดิม = บังคับให้นายจ้างแบกรับ
การสร้างอุตสาหกรรมกีฬา = ทำให้กิจการมีมูลค่าสูงจนจ่ายได้เอง
นี่คือทางแก้ปัญหาค่าแรงที่ยั่งยืนและไม่กระทบธุรกิจ
“ประเทศไทยจะไม่มีทางก้าวข้ามค่าแรงขั้นต่ำได้ หากยังอยู่ในอุตสาหกรรมที่สร้างมูลค่าให้คนอื่น ผลิตของที่คนอื่นคิด แล้วแบ่งกำไรเพียงเล็กน้อย”
“เราต้องสร้างอุตสาหกรรมใหม่ ที่เราเป็นผู้คิด ผู้สร้าง และผู้กำหนดมูลค่าเอง และหนึ่งในอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุด คือ ‘อุตสาหกรรมกีฬา’”
“กีฬาไม่ใช่แค่ความสนุก แต่คือระบบเศรษฐกิจใหม่ ที่สร้างงานคุณภาพ รายได้สูง กระจายสู่ทุกจังหวัด”
“เมื่อประเทศไทยยืนอยู่บนเศรษฐกิจแบบใหม่ นายจ้างไม่ต้องถูกบังคับให้ขึ้นค่าแรง เพราะเขาจะ ‘ยอมจ่าย’ ให้กับแรงงานที่มีทักษะสูงโดยอัตโนมัติ”
“กีฬาคือโอกาสใหม่ของประเทศไทย และคือคำตอบของการก้าวข้ามค่าแรงขั้นต่ำแบบเดิม”
Advertisement
