“ลิงลม” สัตว์กินเนื้อสุดอาภัพ ที่ถูกมนุษย์จับมาตัดเขี้ยว และขายเป็นสัตว์เลี้ยง

ลิงลม (Slow lorises) โดยคำว่า “Loris” นั้นเป็นภาษาดัตช์ที่หมายความว่าถึง “ตัวตลกในละครสัตว์” เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Lorisidae อันดับไพรเมต (Primates) เป็นสัตว์ที่มักเคลื่อนไหวเชื่องช้ามากในเวลากลางวัน แต่จะว่องไวในเวลากลางคืน เมื่อหาอาหาร และเวลาที่โดนลมพัด อันเป็นที่มาของชื่อ เมื่อตกใจจะเอาแขนซุกใบหน้าไว้ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาไทยว่า “นางอาย” ลิงลมมีรูปร่างโดยรวม คือ มีขนนุ่มสั้นเหมือนกำมะหยี่ ลำตัวป้อมกลมอ้วน รูปร่างหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตา มีตากลมโต มีสีขนมีความหลากหลายแตกต่างกันตามสภาพพื้นที่ที่อยู่อาศัยและแต่ละชนิด บางชนิดจะมีรอยขีดคาดตามใบหน้า, ส่วนหัว, ดวงตา และเส้นกลางหลัง อันเป็นลักษณะสำคัญในการแบ่งแยกชนิด มีส่วนหางที่สั้นมากจนดูเหมือนไม่มีหาง น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 กิโลกรัม นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นสัตว์ที่มีลิ้น 2 ลิ้น คือ ลิ้นสั้น กับ ลิ้นยาว ใช้ประโยชน์ในการกินอาหารแตกต่างกัน รวมถึงมีกระดูกสันหลังที่มีลักษณะพิเศษที่สามารถบิดตัวได้คล้ายงูอีกด้วย จึงใช้ในการปีนป่ายต้นไม้ได้เป็นอย่างดี อีกทั้งสภาพของขนและสียังสามารถแฝงตัวให้กลมกลืนกับธรรมชาติได้ด้วย ลิงลมทุกชนิดพบกระจายพันธุ์อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศอินเดีย จนถึงหมู่เกาะต่างๆ ในอินโดนีเซีย โดยปกติมักอาศัยอยู่ตามลำพังและใช้ปัสสาวะกลิ่นฉุนรุนแรงประกาศเขตแดน แต่ก็อาจมีอาณาเขตหากินที่ทับซ้อนกับลิงลมตัวอื่น ที่ส่วนมากจะจับแมลง สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก และไข่นกกินเป็นอาหารหลัก […]

keyboard_arrow_up