แม่เลี้ยงเดี่ยว เปิดชีวิตอุ้มท้องเรียน มธ. ซึ้งอาจารย์เคียงข้าง ขออย่าตีตรา “เป็นคนไม่ดี” (คลิป)

วันที่ 3 เม.ย. 62 กรณีเฟซบุ๊ก Sunartpich Fontang ซึ่งเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสายสตรอง ได้เล่าประสบการณ์ลงในกลุ่ม HerKid รวมพลคนเห่อลูก กับความสำเร็จในวันรับปริญญา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลังต้องฝ่าฟันอุ้มท้อง และเลี้ยงลูกคนเดียว ตั้งแต่ตอนเรียนอยู่

ภาพจากเฟซบุ๊กในวันที่ น.ส.สุนารถพิชญ์ รับปริญญา

น.ส.สุนารถพิชญ์ ฝนทั่ง หรือ “เนิร์ส” อายุ 24 ปี เปิดเผยว่า ตนเองท้อง ตอนเรียนอยู่ปี 3 เทอม 2 ตอนนั้นรู้สึกตกใจ เพราะคุมกำเนิดแล้ว แต่ก็ยังท้อง รู้สึกมืดมนไปหมด เพราะที่บ้านหัวโบราณ ไม่กล้าบอกที่บ้าน จึงตัดสินใจบอกอาจารย์ที่คณะซึ่งตนยอมรับว่าการบอกอาจารย์ในครั้งนั้นไม่ได้ทำให้รู้สึกแย่ อีกทั้งอาจารย์ยังมีคำแนะนำมากมายมาให้ตนฟัง และได้มีการแนะนำให้บอกที่บ้าน

หลังจากที่รู้ว่า ตั้งท้องได้ 2 สัปดาห์ ตนเองเข้าเรียนตลอด เรียนทุกวัน โดยไม่ได้บอกเพื่อนคนอื่น ๆ แต่มีแม่ อาจารย์ และเพื่อนสนิทเพียง 2 คนที่รู้เรื่องนี้ ไม่กล้าบอกสังคม กลัวคนจะสมน้ำหน้า เพราะแฟนเคยทำร้ายร่างกายตนเอง ซึ่งหลายคนบอกให้เลิก แต่ตนเองไม่เลิก สุดท้ายก็ไปท้องกับเขา ซึ่งช่วงแรกที่ตั้งท้องตนยอมรับว่ายังไม่ได้เลิกกัน แต่พฤติกรรมของฝ่ายชายเปลี่ยนไป ไม่สนใจ ไม่ติดต่อ ไม่พูดคุย เหมือนอย่างเดิม ยอมรับช่วงนั้นร้องไห้ระบายกับเพื่อนสนิท รู้สึกโดดเดี่ยวมาก หลังจากนั้น เรียนต่อ 3 เดือน

น.ส.สุนารถพิชญ์ ฝนทั่ง คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว

น.ส.สุนารถพิชญ์ เปิดเผยต่อว่าตนเองบอกที่บ้าน แต่ที่บ้านก็ให้ไปทำแท้ง เอาลูกออก ไม่จ่ายค่าเทอม ค่ากินอยู่ให้ อีกทั้งยังบอกให้ตนไปอยู่กับฝ่ายชาย และให้ฝ่ายรับผิดชอบ ซึ่งฝ่ายชายไม่รับผิดชอบอะไรเลย ทั้งที่ฝ่ายชายโตแล้ว อายุ 30 ปีแล้ว

ส่วนอาจารย์พยายามวิ่งเต้นหาทางให้หาทุนเรียน และช่วงท้องแก่ อาจารย์ให้เรียนวิชาที่เครียดน้อยที่สุด ซึ่งเพื่อนฝูงและอาจารย์หลายคนในคณะต่างช่วยเหลือตนเอง ตนยอมรับว่าละอายใจที่เราแปลกกว่าคนอื่น ท้องแล้วยังมาเรียน แต่ทุกคนก็ไม่ได้รังเกียจแต่อย่างใด ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนในกลุ่ม หรือเพื่อนในคณะ ซึ่งตนภูมิใจที่ได้เรียนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะสังคมสงเคราะห์ หากเป็นที่อื่นอาจโดนเพื่อนเหยียดหยาม หรือโดนให้ออกจากมหาวิทยาลัย

ทั้งนี้ ตนยอมรับว่า ช่วงที่ตนเองท้อง 9 เดือน เป็นช่วงสอบปลายภาค ปี 3 ซึ่งหลังสอบเสร็จ 2 วัน ตนเองก็คลอดลูกออกมา และเป็นช่วงปิดเทอม 2 เดือนพอดี จึงมีเวลาเลี้ยงลูก โดยที่บ้านไม่ได้มีการมาช่วยเหลือแต่อย่างใด ทำให้สภาพจิตใจแย่ จนเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งตนก็ไม่รู้จะไปพึ่งใคร

น.ส.สุนารถพิชญ์ และลูกชาย

พอเปิดเทอม ตนได้จ้างคนมาเลี้ยง เพราะที่บ้านไม่เลี้ยงให้ และตนเองไปเรียน โดยปี 4 ตนพยายามเก็บวิชาเรียนจนเกือบจะหมดแล้ว เหลือเรียนเพียง 1 วิชา และวิชาฝึกงาน โดยเรียนเพียง 1 วัน ต่อสัปดาห์ บางครั้งตนเองก็จะเอาลูกไปด้วย แต่ไม่ได้เอาเข้าห้องเรียน เพราะอาจารย์ให้ลูกไปอยู่ในห้องรับรอง โดยตนเองต้องพกเครื่องปั๊มนม ไปปั๊มน้ำนมให้ลูกกินทุกวัน

น.ส.สุนารถพิชญ์ ต้องคอยปั้มน้ำนมให้ลูกกินขณะเรียน

โดยระหว่างนั้น ตนเองหารายได้พิเศษ รับจ้างรำไทยเพื่อหาเงินมาซื้อนม และผ้าอ้อมสำเร็จรูปให้ลูกชาย โดยเพื่อน ๆ ต่างคอยให้ความช่วยเหลือ ช่วงฝึกงานก็ต้องจ้างพี่เลี้ยงมาคอยเลี้ยงลูก และช่วงนี้ก็ดีขึ้น แม่เริ่มเข้ามาช่วยเหลือบ้างบางส่วน

ตนยอมรับว่า ตอนเรียนจบ รู้สึกว่าเราผ่านวิกฤติที่แย่มาก ๆ แต่ผ่านมาได้ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อน ๆ และอาจารย์ ทุกคนมีส่วนสำคัญต่อความสำเร็จของตนเอง ครั้งหนึ่งเคยคิดจะมาดร็อป แต่เพื่อนมาฉุดมือเอาไว้ และบอกจะดูแลช่วยเหลือเอง

อย่างไรก็ตาม ตนอยากฝากบอกคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวว่า ชีวิตเป็นของเรา เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแล้ว เรามีลูก ต้องคิดถึงลูก ลูกจะเป็นอย่างไร ถ้าเราไม่ก้าวต่อไปข้างหน้า แต่ไม่ใช่มาภูมิใจว่าเราท้องไม่พร้อม อยากให้คิดว่า เราจะทำอย่างไร จะเลี้ยงลูกอย่างไร ไม่ให้เป็นภาระทางสังคม ถ้าเราเลี้ยงลูกได้ดี เราก็จะรู้สึกภูมิใจ คนท้องก็คือมนุษย์ มนุษย์มีสิทธิเท่าเทียมกัน คุณสามารถที่จะเรียนต่อได้ ไม่อยากให้สังคมตีตราว่า ผู้หญิงท้องวัยเรียนเป็นคนไม่ดี ควรให้โอกาสแม่วัยใส เพราะทุกคนเป็นคนดีได้

keyboard_arrow_up