ร้องไห้เรื่องธรรมดา!! พระมหาไพรวัลย์ ชี้พระตัดทางโลก ไม่ใช่ตัดอารมณ์ความรู้สึก

จากกรณีที่ คณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ ได้ตัดสินให้ภาพยนตร์เรื่อง ไทบ้าน เดอะซีรีส์ 2.2 ไม่ผ่านเซ็นเซอร์ เนื่องจากประเด็นความอ่อนไหวทางศาสนา กำลังเป็นที่ถกเถียงของผู้คนที่ชื่นชอบในภาพยนตร์เรื่องนี้ และกำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงมาตรฐานการเซ็นเซอร์ภาพยนตร์ (อ่านเพิ่มเติม : แบนฟ้าผ่า!! ไทบ้านเดอะซีรีส์ 2.2 ไม่ผ่านเซ็นเซอร์ ถูกแบน ห้ามฉายถ้ายังไม่ตัดต่อใหม่!!) และได้มีการเปิดเผยว่าฉากที่ทำให้เกิดปัญหานั้นคือฉากพระสงฆ์ร้องไห้หน้าศพด้วยความเสียใจ มองว่าประพฤติไม่เหมาะสม ทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์จากผู้ชมและกลุ่มคนสร้างหนังเป็นอย่างมาก (อ่านเพิ่มเติม : แบนฉากพระร้องไห้ หนัง “ไทบ้าน 2.2” ! ผู้กำกับดัง ชี้ ไม่ยุติธรรม ถามทำลายศาสนาตรงไหน (คลิป))

อย่างไรก็ตาม ทางด้าน พระมหาไพรวัลย์ วรวรรณโณ พระนักคิดนักเขียน วัดสร้อยทอง โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว แสดงความคิดเห็นต่อประเด็นเรื่องการร้องไห้ของพระสงฆ์ ที่กลายเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์ในสังคมขณะนี้ว่า…

พระเชียงบวชไม่กี่วันแล้วร้องไห้นี่ ธรรมดามากนะ ในสมัยพุทธกาล ภิกษุณีรูปหนึ่งที่เป็นแม่ของพระกุมารกัสสปะ เธอบวชมาถึง ๑๒ ปี ในคัมภีร์บอกว่า ไม่มีวันไหนเลย ที่เธอจะไม่มีน้ำตาเพราะคิดถึงลูก

คนเข้าไม่ถึงศาสนา ไม่เข้าใจเรื่องนี้ การแสดงออกทางอารมณ์ในบางอย่าง มันเป็นตัวสะท้อนความทุกข์ของคนนะ แล้วความทุกข์มันไม่ได้แบ่งแยกว่า ต้องมีเฉพาะชาวบ้าน นักบวชมีไม่ได้ อันนี้เข้าใจผิดหมดเลย

คำว่าตัดทางโลก ไม่ได้หมายถึงว่า ตัดอารมณ์ความรู้สึกที่มนุษย์จะพึงมีทั้งหมดได้ ไม่ใช่ว่าดับทุกข์สิ้นเชิงได้ พระโสดาบัน ยังร้องไห้นะ พระสกทาคามี ยังมีความโกรธ (แม้จะเบาบาง)

การมองภาพของนักบวชแบบผิดผิด หรือเข้าใจในมิติเดียว หลายครั้งก็สร้างปัญหานะ มีนักปฎิบัติธรรมหลายคนฆ่าตัวตาย ทั้งแม่ชี ทั้งพระ ส่วนหนึ่งมาจากความเครียดความเก็บกด และการไม่สามารถเปิดเผยอารมณ์ความรู้สึกในด้านลบซึ่งความทุกข์ภายในใจของตัวเองอย่างตรงไปตรงมาได้

ภาพของพระเชียงนี่เป็นตัวอย่างของพระที่ซื่อตรงต่อความรู้สึกตัวเองนะ มันสะท้อนความเป็นธรรมชาติของชีวิตที่ว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ในสถานะแบบไหน มันไม่ใช่ว่า เราจะสามารถหนีอารมณ์ความรู้สึกนึกคิด หนีปัญหาหนีความทุกข์ของตัวเองได้ น้ำตานั่นแหล่ะที่เป็นเครื่องบ่งบอก อย่างน้อยมันก็เป็นตัวแทนถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในใจ

เราจะรับรู้และเข้าใจถึงความทุกข์ของคนอื่นได้ยังไง ถ้าเรามองข้ามอารมณ์ความรู้สึกที่อ่อนไหวของเขา

keyboard_arrow_up