เส้นทางสายศิลป์สู่ศิลปินแห่งชาติที่ทั่วโลกยอมรับ ‘ถวัลย์ ดัชนี’

ตำนานของเราคนนี้ เป็นเรื่องราวของอหังการบนเส้นทางสายศิลปะ ในรูปแบบของ “ถวัลย์ ดัชนี” แต่ก่อนจะไปรุ้จักกับเขา ต้องไปทำความรู้จักกับคำว่า “ศิลปะ” ก่อน ศิลปะที่แท้จริง ควรประกอบไปด้วย

เชื่อว่าสิ่งที่หลายๆ คน เรียกกันว่า ศิลปะ อาจจะถูกตั้งคำถามอีกครั้ง หลังจากได้ยินองค์ประกอบจาก ถวัลย์ ดัชนี

ก่อนที่จะมาเป็นถวัลย์ ดัชนี นั้น ครอบครัวดัชนีเดิมทีเป็นตระกูลของราชการ มีเพียง ถวัลย์ ดัชนี เพียงคนเดียวที่เป็นศิลปิน จึงไม่มีใครสนับสนุนให้เป็นศิลปิน หรือให้ไปเรียนทางด้านศิลปะ

แต่ด้วยใจรักที่อยากจะเรียน ก็เลยพาตัวเองเดินทางจากภูมิลำเนาเดิมที่เชียงรายเข้าสู่กรุงเทพฯ และแฝงกายอยู่ในโรงเรียนเพาะช่าง ที่พึ่งจะเริ่มก่อสร้าง

ถวัลย์ ดัชนี เป็นเด็กทุน ไม่มีที่อยู่และไม่มีเงินใช้ จึงต้องหาเงินด้วยการรับจ้างวาดรูป และเริ่มประกวด แน่นอนว่า เขาได้รับรางวัลมากมายตั้งแต่ตอนนั้น ต่อมาเมื่อสอบเข้าศิลปากรได้ ฝีมือก็ไป เตะตาอ.ศิลป์ พีระศรี

ความชำนาญและความแม่นยำในการวาดภาพของ ถวัลย์ ดัชนี ถึงขั้นไม่ต้องเห็นของจริงก็วาดได้ เพราะโครงสร้างทุกอย่างอยู่ในหัวของ ถวัลย์ ดัชนี แต่ด้วยสไตล์การวาดส่วนตัวของเขา อ.ศิลป์ พีระศรี ก็เลยแซวไปซะหน่อย

ถวัลย์ ดัชนี ทุ่มเทกับการทำงานเสมอ และมีสิ่งหนึ่งที่น่าแปลกใจมากๆ ก็คือ เด็กศิลป์อย่างเขา ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่

แต่ถึงมีฝีมือและขยันขนาดไหน เขาก็ยังหาตัวเองไม่เจอ

หลังจากที่ได้ฟังคำพูดของอ.ศิลป์ ถวัลย์ ดัชนี ก็ไม่ได้ท้อถอย เขาพยายามฝึกฝนฝีมือ และสั่งสมประสบการณ์
ในที่สุดก็สามารถสอบชิงทุนไปเรียนต่อปริญญาโทและเอก ที่ราชวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติ อัมสเตอร์ดัม เนเธอร์แลนด์
จนคว้าปริญญาเอก จากสาขาอภิปรัชญา และสุนทรียศาสตร์ ได้สำเร็จในวัย 32 ปี

ตำนานชีวิตของถวัลย์ ดัชนี มุ่งมั่นที่จะเดินไปในเส้นทางสายศิลปะมาตั้งแต่เด็กๆ แต่กว่าที่เขาจะค้นพบตัวเองได้ และเป็นที่ยอมรับจากผู้คนทั่วโลก ต้องผ่านการเคี่ยวกรำอย่างสูง และเคยลองผิดลองถูกโดยการลอกผลงานของศิลปินระดับโลกมาแล้วหลายท่าน

ถวัลย์ ดัชนี เก็บเกี่ยวประสบการณ์ พัฒนาฝีมือ และตามหาแนวทางของตัวเอง ที่มีทั้งความเป็นไทยและความเป็นสากล รวมทั้งยังต้องพิสูจน์ให้คนอื่นเห็น และยอมรับความเก่งกาจที่เขามีด้วย

หลังเรียนจบปริญญาเอก ถวัลย์ ดัชนี ได้กลับมาแสดงผลงานที่เมืองไทย แต่มีคนบางกลุ่มที่ไม่เข้าใจผลงานของเขา
จึงทำให้เกิดกระแสต่อต้านขึ้น นั้นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เขาตัดสินใจ หันหลังให้กับวงการศิลปะไทย เดินทางไปต่างประเทศ และพยายามสร้างผลงานของเขาให้ปรากฏ และเป็นที่ยอมรับจากคนทั่วโลก

ถวัลย์ ดัชนี ฝึกฝนตัวเองอย่างหนัก จนกระทั่งสามารถกลั่นกรอง และสร้างแนวทางของตัวเองได้ในที่สุด และงานศิลปะของเขาก็มีความหมายเป็นสากล

นอกจากฝีมือในการสร้างสรรค์ผลงานแล้ว ถวัลย์ยังเป็นนักโฆษณาชั้นเลิศ ให้กับตัวเองอีกด้วย จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงโด่งดัง และโดดเด่นในแวดวง

มีแต่คนบอกว่า อัจฉริยะอย่าง ถวัลย์ ดัชนี ร้อยปีจะมีซักคนนึง ทั้งความจำดี มีความรู้หลายด้าน เป็นคนพูดเก่ง
และถวัลย์ ดัชนี ยังเป็นคนพูดได้น่าฟัง จนบางครั้งมาเป็นบทกวีเลยทีเดียว

ถวัลย์ ดัชนี สอนให้ลงมือปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี และยังสอนให้ทุกๆ คน มีความแน่วแน่ในสายอาชีพของตนเอง นอกจากนั้นยังทิ้งข้อคิดดีๆ ไว้ให้กับผู้คนมากมาย ในด้านของการทำงานศิลปะ และการดำเนินชีวิต

ถวัลย์ให้โอกาสกับเด็การุ่นใหม่มากมาย หลายชีวิตจึงได้รับการสนับสนุนและได้รับโอกาสที่จะสานต่อให้ศิลปะได้เดินหน้าต่อไป ตามที่ ถวัลย์ ดัชนี วาดหวังไว้

ตำนาน ตอน ภูเขาหิมาลัยแห่งวงการศิลปะ “ถวัลย์ ดัชนี”

keyboard_arrow_up