เก่าแต่ยังเก๋า!! เปิดกรรมวิธีทำ ‘ไช่โหวจื่อ’ กระดาษแบบจีนโบราณที่ชาวบ้านก็ทำได้

อาจเพราะดวามหาง่าย และราคาที่ถูกแสนถูก จนทำให้คนจำนวนไม่น้อยเลิกให้ความสำคัญกับที่มากของกระดาษที่ใช้กันในชีวิตประจำวันไปจนหมด แต่หากย้อนกลับไปเมื่อหลายร้อยหลายพันปีก่อน การค้นพบกระดาษนนั้นนับเป็นเรื่องที่สร้างความตื่นเต้น และกลายเป็นโฉมหน้าใหม่ของการจดบันทึกเรื่องราวต่างๆ เลยก็ว่าได้ ทั้งยังมีกระดาษโบราณบางชนิดที่ยังคงถูกผลิตด้วยวิธีการดั้งเดิม อย่างเช่นกระดาษไช่โหวจื่อ หรอืกระดาษไช่โหว

ย้อนกลับไปใช่ช่วงปีฤดูร้อนในปีที่ 9 รัชสมัยหย่งหยวน (ค.ศ.1997) ชาวเมืองกุ้ยหยางชื่อ ไช่หลุน (ค.ศ.50-121) เป็นชาวเมืองกุ้ยหยางผู้มีสติปัญญาสูงมีไหวพริบ ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นซ่างฟางลิ่ง ได้เดินทางไปสำรวจดูโรงช่างฝีมือของชาวบ้านเขาพบว่าหลังจากที่พวกหญิงเลี้ยงไหมสาวไหมเสร็จ บนเสื่อไม้ไผ่จะมีเส้นใยสั้นๆ อยู่หนึ่งชั้น เมื่อลอกออกจะคล้ายกับผ้าแพร สามารถเอามาใช้เขียนหนังสือได้

เขาได้ความคิดจากจุดนี้ และยังนึกถึงว่าในบรรดาวัสดุที่คนเราใช้เขียนตัวอักษร แผ่นไม้ไผ่และแผ่นไม้หนักเทอะทะเกินไป ผ้าแพรไหมก็ราคาแพงเกินไป อีกทั้งกระดาษที่มีอยู่ในสมัยนั้นยังมีเนื้อค่อนข้างหยาบ ไม่สามารถตอบสนองการเขียนอักษรจีนได้ดีนัก ด้วยเหตุนี้เขาจึงตัดสินใจจะปรับเปลี่ยนวัตถุดิบและกรรมวิธีการทำกระดาษ โดยเริ่มจากนำวัสดุ เช่น เปลือกไม้ เชือกป่าน และเศษผ้ามาสับจนละเอียด แช่น้ำทิ้งไว้จนเปื่อยยุ่ย จากนั้นนำไปวางบนม่านไม้ไผ่ซี่เล็ก เกลี่ยเป็นแผ่นบางๆหลังจากผึ่งลมจนแห้งแล้ว เส้นใยแผ่นบางๆ ที่ติดอยู่บนเสื่อไม้ไผ่ก็จะกลายเป็นกระดาษ กระดาษชนิดนี้ขาวสะอาด เนื้อละเอียด เขียนตัวหนังสือได้สะดวกรวดเร็วและสวยงาม เป็นที่ชื่นชอบของผู้เรียนหนังสือเป็นอย่างมาก ปีที่ 1 แห่งรัชสมัยหยวนซิง (ค.ศ.105) ไช่หลุนถวายฎีกาที่เขียนบันทึกขั้นตอนและวิธีการทำกระดาษ พร้อมทั้งกระดาษที่ทำจากเส้นใยพืช ทูลเกล้าฯถวายจักรพรรดิฮั่นเหอตี้ ฮั่นเหอตี้ทรงพอพระทัยเป็นอย่างยิ่งด้วยเหตุนี้กรรมวิธีการทำกระดาษของไช่หลุนจึงแพร่หลายไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนทุกชนชั้นทั่วประเทศต่างเริ่มทยอยใช้กัน เนื่องจากไช่หลุนได้รับแต่งตั้งเป็นหลงถิงโหว ดังนั้นผู้คนจึงเรียกกระดาษชนิดนี้ว่า กระดาษไช่โหว (ไช่โหวจื่อ)

keyboard_arrow_up